163 
nood, of slechts bij volslagen gebrek aan ander voedsel, 
den mensch aanvalt. 
Gedurende ons verblijf te Dabocron zagen wij verscheidene 
voorbeelden, die dienen kunnen om het gezegde te staven. 
De negers slapen gewoonlijk in de opene lucht, en dikwijls 
gebeurde het, dat de luipaard door de slapenden heen liep of 
er oversprong , zonder hun het minste leed te doen , om eene 
cabriet (geit) magtig te worden. Veel gemakkelijker ware 
het hem geweest, een der slapenden aan te vallen , doch 
nimmer heeft dit plaats. Niettemin gebeurt het somtijds, 
dat een neger in den nacht het bosch doorloopende , door 
een’ luipaard wordt besprongen. Kort voor ons vertrek van 
de kust had hiervan nog een voorbeeld plaats. Een mijner 
kennissen reisde in den nacht van Apam naar Elmina; hem 
vergezelde een troep dragers van S of 10 personen. Onder 
weg bleef hij om zekere reden, met een’ der dragers, een 
oogenblik achter; de overigen vervolgden langzaam hunnen 
weg; diegene, welke bij hem achterbleef, was hoogstens 
dertig passen van hem verwijderd, doch door de duisternis 
was hij buiten het gezigt. 
Nadat mijn vriend zijn’ weg weder vervolgd en bij de 
overigen terug gekomen was, verwonderde het hem zeer, 
dat diegene, welke bij hem was achtergebleven , niet ver- 
scheen. Er werd geschreeuwd en gezocht, doch niets ver- 
nomen, en eerst den volgenden dag werden de overblijfselen 
van het ongelukkige slagtoffer in het bosch gevonden. Hoc- 
wel dit in zijne nabijheid voorviel, had hij er niets van ge- 
hoord, en de overval moet zoo onverhoeds en plotseling 
zijn geschied, dat de ongelukkige zelfs geen schreeuw heeft 
kunnen geven. Dusdanige voorvallen zijn echter zeldzaam 
en vooral dezulken, welke zoo ongelukkig afloopen. De ne- 
gers immers met hun mes in de hand en oplettend als zij 
zijn, weten zich doorgaans tegen de aanvallen dezer dieren 
11% 
