138 
Tot dat behoud dienen mede de premiën voor het doo- 
den van schadelijke dieren, hetwelk tevens in het belang is 
van den landbouw. à 
Art. 1. Ieder die zijn grond of de gronden van anderen, waarop 
hij jagtregt heeft, bejaagt, of zijn vischwater of dat van ande- 
ren, waarin hij tot visschen is geregtigd, bevischt, moet voor- 
zien zijn van eene daartoe betrekkelijke acte, op de eerste vor- 
dering te vertoonen aan de ambtenaren met het toezigt op de 
Jagt en visscherij belast. 
Art.2. Om eens anders grond of jagt of vischwater bij ver- 
gunning, huur of pacht te kunnen bejagen of bevisschen, moet 
men daarenboven voorzien zijn van een schriftelijk bewijs van den 
eigenaar of regthebbende, mede te vertoonen zoo als bij het vo- 
rig artikel is bepaald. 
Deze bepaling is niet toepasselijk op pachters of huurders, ten 
ware het jagt- of vischregt bij de overeenkomst van pacht of 
huur zij voorbehouden. 
Ten aanzien van de gronden en de wateren, vermeld in artte 
577 en 579 Burgerlijk Wetboek, wordt de staat als regthebben— 
de beschouwd. 
Tot het visschen in deze wateren met den hengel in de hand 
wordt noch acte noch vergunning vereischt. 
Artt. 1 en 2. Deze verklaring van beginselen is te gelijk 
toelichting van artt. 4 en 2 van het ontwerp. De verpligting 
tot bescherming der eigendomsregten tegen hen, die daarop 
inbreuk maken, door jagen of visschen zonder de vereischte 
vergunning, vordert, dat deze schriftelijk worde verleend en 
op de vordering der beambten vertoond. Zoodanige vertoo- 
ning zal in het vervolg even noodzakelijk zijn als vroeger die 
van de jagt- en vischacten. 
De bepaling van art. 2 wegens de gronden en wateren, 
vermeld in artt. 577 en 579 Burgerlijk Wetboek, heeft ten 
doel den twijfel weg te nemen, of de Staat bevoegd is, op 
alle de hem toebehoorende gronden en wateren, ook die, 
welke hij niet in burgerlijken eigendom of als domein bezit, 
het jagen en visschen toe te staan, 
nn nr 
