190 
Art. 25. De toestand der visscherijen , die over het al- 
gemeen ongunstig is, vordert voorziening. 
De hier voorgestelde bepaling strekt ter voorkoming van 
de misleiding der vischstroopers, die soms straffeloosheid 
verkregen , wanneer het werkelijk vangen van visch niet ge- 
zien werd, maar slechts òf het te water brengen, òf het 
ligten , òf het ophalen van vischtuigen. 
Art. 26. Behalve in de wateren, bedoeld in art. 13 5, is het 
verboden: 
a. kuit van visch op te vangen; 
6. met de zegen visschende, de kuil uit het water te halen, 
alvorens die in het water te hebben omgekeerd; 
ce. te visschen, wanneer het water met ijs bedekt is, tenzij met 
toestemming van Onzen commissaris in de provincie; deze ver- 
bodsbepaling is echter niet toepasselijk op rivieren, meren of 
plassen ; 
d. visch te vangen door vergift of bedwelmende middelen; 
e. door keernetten of andere daarmede gelijkstaande middelen, 
den visch den doortogt te beletten; hieronder begrepen het ge= 
bruik van vischnetten tot keering van visch; 
J te visschen met den harpoen of met strikken. 
Art. 26. Bij dit artikel is het verbod weggelaten , vervat 
in art. 40 no. 1 der bestaande wet , en dat wegens visschen 
met de hand, als min noodzakelijk, en als noodelooze aan- 
leiding gevende tot twisten over het wettelijk bewijs. 
Het behoud der bepalingen van art. 49 no. 2,5, 4, 
B en 6 is noodig, ten einde vischvernieling tegen te gaan. 
Bij hit. b van het ontwerp is art. 49 no. 5, der bestaande 
wet verduidelijkt. De verbodsbepaling van lit. cis niet toe- 
passelijk op rivieren, meren en plassen , vermits ook dan , 
wanneer deze wateren met ijs zijn bedekt, hunne uitgebreid- 
heid belangrijke vischvernieling verhinderd. Aan den com- 
missaris des Konings is het overgelaten, ook in andere 
wateren met ijs bedekt, het visschen toe te staan. De be- 
paling van lit. f is overgenomen uit het Koninklijk besluit 
van den 27sten Julij 1855 (Staatsblad no. 25). 
