208 
lasting voor elken hond, waarmede men jaagt , stelt een on- 
overkomelijke hinderpaal in den weg aan de uitoefening 
van de lange jagt; immers terwijl, onder de bestaande wet , 
de acte de strikken dekt, onverschillig wie ze houdt, zoo 
slechts degeen, op wiens naam de acte staat, aanwezig is, 
zou volgens het ontwerp, hij, die deze soort van jagt uit- 
oefent , genoodzaakt zijn om al zijne honden zelf te leiden, 
of wel ieder, die hem daarbij behulpzaam is, zou van eene 
acte moeten voorzien zijn. 
Voorts komt het onbillijk voor, dat de beperkingen niet 
geëvenredigd zouden zijn aan de uitgestrektheid der eigen- 
dommen. 
9e, ad art. 8. 
: 
De bepaling van dit art. is onvolledig, zelfs in verband 
beschouwd met art. 1 van het ontwerp; — immers art. 1 
bepaalt, dat al wie jaagt of vischt voorzien moet zijn van 
eene daartoe betrekkelijke acte, d. i. betrekkelijk jagt of vis- 
scherij in 't algemeen, en art. 8 geeft alzoo (‘tgeen stellig 
de bedoeling van den ontwerper niet is geweest) aan den 
houder eener acte tot uitoefening der jagtbedrijven, genoemd 
in art. 15 litt. e, f‚, g, ien k, de bevoegdheid , om alle 
niet verbodene jagt, en dus ook die genoemd bij dat art. 
litt. a, b, c en d, uit te oefenen. 
6°., ad art. 9 d. 
De visch is toegeëigend door (d. í. gebragt in de 
magt van) den visscher, zoodra dezelve aan den haak of 
in het net zit; zou hij dus te voren moeten gemeten 
worden ? 
