210 
zijn belast, niet alleen onverpligt zouden zijn, er tegen te 
waken, dat iemand tegen den wil van den eigenaar op diens 
gronden fretteert , maar zelfs onbevoegd , hem deswege te be- 
keuren en ongeregtigd hem daarin te verhinderen ; terwijl 
voor den eigenaar, tegen dengeen , die buiten zijne toestem- 
ming konijnen op zijnen grond vangt, niet anders zou over- 
schieten, dan eene hoogst wanhopige actie tot schadevergoe- 
ding. Hetzelfde geldt ten aanzien van het verder bij art. 
29 bepaalde. 
Île, ad art. 15, ulta. al, 
Evenmin als bij de bestaande wet, wordt door deze be- 
paling genoegzamen waarborg gegeven tegen het verderfelijkste 
der strooperijen , namelijk het vangen van wild door middel 
van strikken. Alleen de daad van het zetten van een’ strik, 
wordt als verboden aangewezen , zoodat het tot zich nemien 
van het daarin gevangene wild, ook bij deze niet als straf- 
baar wordt gesteld. 
12° ad art. 46 al. 4. 
Deze bepaling, in verband beschouwd met’ art4 en 12 van 
het ontwerp, vordert voor het schieten van schadelijk ge- 
dierte , het voorzien zijn van eene acte, en dit niet ten on- 
regte ; maar bij het ontwerp ontbreekt de aanwijzing, hoeveel 
voor zoodanige acte zal behooren te worden betaald, en zij 
wordt dus (tgeen met de billijkheid in strijd schijnt) met 
eene acte tot uitoefening van alle geoorloofd jagtbedrijf ge- 
lijk gesteld. 
15°. ad art. 48 d. 
Vrijspraak zou den ged°, wegens overtreding van deze bepa- 
ling , moeten volgen , tenzij bewezen ware : dat er wild , 4 welk 
