Aan de Redactie van het Nederlandsch Tijdschrift 
voor Jagtkunde. 
De uitnoodiging, vervat in de 5° aflevering van dezen 
jaargang van bovengemeld tijdschrift, is de aanleiding tot 
de onderstaande vlugtige opmerkingen. 
Het artikel der conceptwet op de jagt en visscherij, de 
bepaling inhoudende, dat jagtregten door de grondeigenaren 
kunnen worden afgekocht , ook al ware het tegendeel uitdrukkelijk 
bedongen , zoude, in de provincie Groningen , tot eigenaar- 
dige bezwaren aanleiding kunnen geven, welke, voor het 
minst hoogst moeijelijk, zoo niet onmogelijk, zonder afwijking 
van de gewone regelen des regts, uit den weg zouden te 
ruimen zijn. In genoemde provincie namelijk bestaan vele 
jagtvelden, waarvan de landerijen bij verschillende boeren- 
hofsteden enz. behooren, en waarop het regt tot jagen in een 
betrekkelijk groot aantal, dusgenoemde ommegangen is verdeeld. 
Deze ommegangen, wier aantal zeer verschillend is, en 
wier oorsprong zich aan vroeger bestaan hebbende , doch 
ter dezer zake niet afdoende verordeningen , verbindt , geven 
thans nog het regt tot jagt; worden veelal, afgescheiden 
van den grond (d. i. op zich zelven) publiek verhandeld, en 
zijn, bij gedeelten van meerderen of minderen getale , in 
het bezit van verschillende regthebbenden. Hier kan zich 
dus het geval voordoen, dat de landerijen van een jagtveld 
door bijv. vijfig of meer grondeigenaren , ieder voor zijn 
gedeelte, worden bezeten, terwijl het regt om op dien 
grond te jagen, gezamentlijk in handen van een tiental ande- 
ren is. Zal nu het bewuste artikel worden toegepast, dan valt 
het ligt in te zien, dat de denkwijzen, aangaande het al dan niet 
