224 
ten overigens niet uitoefenenden, eigenaar zoude toekomen 
en niet aan den, slechts bij de zaak eenig belang kunnen” 
de hebben , beklemden meijer. Dit is de letter en schijnt de 
eenig mogelijke uitlegging van het meergenoemd wetsartikel; 
maar zoude het aldus in den geest des wetgevers zijn ? 
Eindelijk springt nog eene derde moeijelijkheid in het oog ; 
de wijze namelijk, waarop de afkoopspenningen onder de 
verschillende jagtregthebbenden zouden moeten worden ver- 
deeld, in verband met het aantal ommegangen in ieders 
bezit, met de meerder of mindere waarde, door ieder hun- 
ner aan eenig brok jagtterrein gehecht, naarmate deszelfs al 
dan niet voor hem gelegene ligging en met alles, wat hierbij 
al verder in het spel kan komen. 
Daargelaten dat, ten gevolge der thans voorgestelde be- 
paling, de zaken naar welgevallen van vele grondeigenaren 
kunnen blijven zoo als ze zijn, en dat de lust om zich van 
eene acte te voorzien aanmerkelijk bij menig liefhebber zou- 
de kunnen verflaauwen, in aanmerking nemende de versnip- 
pering van zijn jagtterrein en wat hem al meer een spaak 
in ’t wiel moge steken, komen de hier ter sprake gebragte 
punten dus hoofdzakelijk op het volgende neêr: 
Ac. De waarschijnlijke oneensgezindheid der grondeigenaren, 
ten aanzien van het al dan niet afkoopen van jagtreg- 
ten in één jagtveld, en de gevolgen hiervan. 
9, De onbillijkheid dat, bij eene beklemde plaats, de 
beslissing aangaande het al dan niet afkoopen van jagt- 
regten aan den eigenaar en niet aan den beklemden 
meijer zoude behooren ; en 
35°, De verdeeling der afkoopspenningen onder de jagt- 
regthebbenden. 
Het heeft schrijver dezes aan de gelegenheid ontbroken 
om de conceptwet op de jagt en visscherij, anders dan bij 
wijze van uittreksel, te lezen, en de tijd schiet te kort om 
