225 
alle daarin voorkomende bepalingen. in bijzonderheden na te 
gaan ; — dezelfde redenen stelden hem niet in staat, het in 
de volgende regelen vervatte denkbeeld eener jagtwet, aan 
een naauwgezet onderzoek te onderwerpen , of het aan 
de zienswijze van anderen te toetsen; doch, zooals het 
hem vlugtig voor den geest kwam, scheen het, althans bij 
eene oppervlakkige beschouwing, de bovenvermelde aan 
het thans voorgestelde wetsontwerp verbondene bezwaren te 
doen vervallen, en bovendien meer orde voor het kheden en 
minder haarkloverij voor de toekomst te beloven. Het luidt, 
in grove trekken, als volgt : 
» Alle jagtregten , niet in het bezit van de eigenaren van 
»den grond, welke met dezelve is bezwaard, worden door de 
»regering van de regthebbenden afgekocht . (Bij wijze van 
»onteigening ten algemeene nutte). Van dien stond af be- 
» hoort elk terrein tot het publieke jagtveld, behoudens de 
»bepalingen te maken ten aanzien van bijzondere lusthoven, 
»tuinen , lanen enz. en behoudens die, welke de regten van 
»den eigenaar des gronds regelen. 
» Niemand mag jagen zonder voorzien te zijn van eene acte, 
»en slechts op niet afgepaalde gronden , ten ware dezelve door 
»hem in eigendom worden bezeten , of tenzij hij in het be- 
»zit is van een schriftelijk verlof van den eigenaar. Ieder 
peigenaar die het regt van jagt op zijne gronden uitsluitend 
» voor zich wenscht te behouden, of anderen het uitoefenen 
»der jagt daarop wil beletten , — is verpligt dit, ter ieders 
»narigt, door het stellen van palen aan te duiden. (Alles 
» volgens ten dien aanzien te maken provinciale bepalingen). 
»Van de afpalingen wordt, naarmate van de uitgestrekt- 
»heid der gronden, een vast regt (b. va per bunder) betaald; 
»slechts na de voldoening van dit regt wordt de afpaling 
»toegestaan, en alleen door afpaling kan men het jagen van 
„anderen op eigen grond beletten. 
15 
