za 
terug te brengen ; dat zal een goed voorbeeld voor mijn dorp 
Noisy zijn. Gij zult hem morgen op de jagt voorstellen ; ik 
wil hem zien.” 
Door deze woorden vernam de graaf tevens , dat voor 
den volgenden dag eene drijfjagt in den omtrek van Noisy 
was bevolen; de koning gaf wel boven alle anderen, de 
voorkeur aan de parforce-jagt; doch in Mei en Junij was 
het gebruikelijk , in den omtrek van Marly en Noisy drijf- 
jagten te houden, waarbij de koning zijne bekwaamheid in 
het schieten genoegzaam konde toonen. Deze drijfjagten 
waren altijd een feest voor den geheelen omtrek, want op 
de dagen der jagt zorgde de vrijgevigheid des konings 
er voor , dat ook zelfs in de armste hutten overvloed en 
vrolijkheid heerschten. 
Den volgenden morgen trad de dienstdoende kamerheer 
in de slaapkamer des konings, en zeide: »Sire, hier is de 
kamillen-thee voor uwe Majesteit.” — » Welk weder is het?” 
vraagde de koning. Dit herhaalde zich dagelijks en naar 
mate van het antwoord , dat hij bekwam, stond hij óf da- 
delijk op, óf bleef nog eenigen tijd te bed, doch nooit 
langer dan tot acht uur. Men bragt den koning alle de dag- 
bladen en een rapport der policie, hetwelk hij oplettend 
las. Gewoonlijk ontbeei hij geheel alleen, maar op de jagt- 
dagen werd van deze hoofsche naauwgezetheid afgeweken ; 
dan ontbeten diegenen, welke den koning op de jagt verge- 
zelden , met hem; het ontbijt werd in een vertrek gebruikt, 
dat tusschen de slaap- en werkkamer des konings gelegeu 
was. De jonge hertog van Borpraux en zijne moeder , de 
hertogin van Berry, ontbeten mede en namen plaats aan 
de zijde des konings; de kroonprinses was insgelijks tegen- 
woordig , doch gebruikte niets. 
Zoodra het ontbijt was afgeloopen , klom de koning met 
den kroonprins en den kapitein der koninklijke jagt, in zijnen 
