25l 
scheidsregter en allen, aanzienlijken en geringen, groetten 
hem op dezelfde vriendschappelijke wijze. Zij dacht met 
smart aan den dag van gisteren en aan het harde antwoord, 
dat vader Brxorr had gegeven; geene troostende hoop durfde 
hare stem in haar hart te verheffen , want Marra kende te 
goed het onbuigzaam karakter van haren vader, die vast- 
stond op hetgeen hij eenmaal had beslist, al mogt het 
hem ook later berouwen, en dit had bijna geschenen het 
geval te zijn : want toen Mami kem des avonds verhaalde, 
dat het Bexorr was geweest, die hem bij zijnen strooptogt van 
den vorigen avond opzettelijk uit den weg was gegaan, had 
hij wel geantwoord: »nu, heb ik het niet gezegd? de knaap 
deugt niet eens voor zijne dienst;” doch de zaak scheen 
toch eenigen indruk op hem te maken ; hij zweeg ten minste 
over Bexorr en was vriendelijker dan te voren jegens zijne dochter. 
Eene hand, welke zich zacht op haren schouder legde, 
wekte Maria uit hare mijmering; verschrikt zag zij om, — 
Benoit stond naast haar. 
Zij reikte hem zwijgend de hand, welke hij teeder aan 
zijnen mond drukte. 
»Gij hebt veel geschreid, lieve Marma! ik zie het aan 
uwe oogen; doch stel u gerust en hoop; misschien brengt 
de dag van heden ons geluk aan. Graaf R... heeft mij 
beloofd, met den kroonprins te spreken. Gij weet, dat 
deze mij toegenegen is, en cen woord van hem ten mijnen 
voordeele, zal uwen vader wel gedwee maken.” 
» Misschien, Bexorr ; doch bouw daar niet te veel op , 
gij kent den ijzeren wil van mijnen vader nog niet.” 
»Het woord van zulk een groot heer vermag veel. Ga 
niet dadelijk naar huis, maar kom na het tweede drijven 
op het grasperk bij den kastanjeboom van Vignon; daar 
wordt rust gehouden, en ik heb nog wel gelegenheid, u te 
zien en te spreken ; — doe het ten mijnen gevalle.” 
17 
