254 
het jagtbedrijf op hare wijze; hare schoone levendige oogen, 
welke nu eens hier dan eens daar , vurige blikken heenwier- 
pen , kwetsten menig edel wild, en waar deze blikken alleen 
niet toereikende waren , behaalde haar aangenaam onderhoud 
zeker de overwinning. 
Nieuwsgierige zonen Albions, die met hunne bekende vrij- 
postigheid zich overal laten vinden, waar iets te zien valt, 
waren natuurlijk ook hier in groot getal aanwezig. — De 
ijverige jagers verwachtten met ongeduld de terugkomst van 
den koning en den aanvang der jagt. Eindelijk kwam hij 
en zijn gelaat stond nog vrolijker dan vroeger. 
»Dat is zeer schoon geweest,” zeide hij tot het gezel- 
schap, dat hem omringde; » wij hebben een goed begin ge- 
maakt; het wild zwijn bleef knal-en-val op de plaats.” 
Spoedig daarop bragten boeren het door den koning ge- 
schoten zwijn en legden het aan de zijde van den weg ne- 
der. De koning steeg van het paard , onderzocht het naauw- 
keurig en scheen niet ongevoelig voor de luid geuite uit- 
drukkingen van bewondering, over het meesterlijk aange- 
bragte schot. 
Nadat deze beschouwing voorbij was en de koning nog 
eenigen, die iets te verzoeken hadden, had aangehoord, 
gaf hij eindelijk het teeken tot den aanvang der jagt, ter- 
wijl hij te paard steeg. Alles steeg op en volgde hem naar 
dat gedeelte van het bosch, waar het eerste drijven was 
voorbereid. 
5. 
Het eerste drijven was tot genoegen des konings en van 
alle jagers geëindigd, want eene groote menigte wild van 
allerlei soort was gevallen; de jagers stegen nu te paard , om 
zich naar het oord te begeven, waar het tweede drijven 
zoude plaats vinden, 
