256 
konden overzien ; doch hunne waarschuwing was vergeefs ; 
want al poogde het wild eene tegenovergestelde rigting 
in te slaan, de digte keten der honden en drijvers ver- 
sperde het den weg. — Aan de andere zijde scheen 
geen gevaar, — daar heerschte eene stilte, als die des 
grafs, — daarheen vloden de onervarenen met de grootste 
snelheid en vonden meestal hunnen dood; doch vele vete- 
ranen van het bosch lieten zich door het geschreeuw niet 
misleiden; zij hadden reeds den vuurdoop ontvangen en de 
ondervinding had hen voorzigtig gemaakt; zij braken door 
de digte rij der drijvers, en wee den vermetele, die hier 
een gejaagd zwijn dorst tegenhouden. 
Ander wild bleef voorzigtig buiten schot voor de schut- 
terslinie staan, waar het heg toch ook niet regt veilig 
scheen, en keerde zich onrustig, nu eens hier, dan weder daar 
heen, beproefde den wind met opgestoken neus, doch de 
reuk en het rumoer kwam alleen van de drijvers , daar deze, 
zoo als van zelf spreekt, met den wind opgingen : aan de 
andere zijde scheen werkelijk ditmaal geen of minder ge- 
vaar; — alzoo: moedig door de verdachte schutterslinie. 
Menig stuk wild werd geschoten; menig kwam er gelukkig 
door of er ligt aangeschoten af. Onophoudelijk knalt het 
thans in de schutterslintie; de laders kunnen niet schielijk 
genoeg laden; het wild rent heen en weder; overal woedt 
de dood ; het verdubbelt de snelheid zijner vlugt ; doch waar 
ket ook moge heenvlieden , overal loert een schutter , overal 
bereikt het een kogel. 
Herten en zwijnen wentelen zich in doodstrijd voor elken 
stand; zelfs de slechtste schutter moet hier wat treffen ; 
want waar hij ook heenschiet , loopt hem een stuk wild in 
het schot ; de edele jagt ontaardt im moorden ; slechts zelden 
komt het geval voor, dat een jager hier zijnen moed kan 
toonen, als een wild zwijn hem aanvalt, en toch beijverden 
| 
| 
/ 
