260 
»Ja, uwe majesteit, als ik van mijne zaak niet zeker ge- 
weest ware, zoude ik zeker niet geschoten hebben. 
Eenige boeren, met geschoten wild beladen , gingen juist 
voorbij; de koning riep hen tot zich en beval, het voor 
hem liggend zwijn mede te nemen. Vervolgens wendde hij 
zich tot Smron en zeide: »Ik spreek u nader.” Hij volgde 
de boeren, 
Nieuwsgierige heeren en dames drongen nu om Simon 
heen en beschouwden hem als een vreemd wonderdier; het 
berigt van het gevaar des konings had zich spoedig onder 
de toeschouwers verspreid en allen liepen toe, om zich te 
overtuigen, of het wel werkelijk voorbij was. — Mevrouw 
Miran was er verstoord over, dat een boer met zulk een 
ellendig werktuig, zoo als zij Simon's buks noemde, zulk 
een gevaarlijk schot gewaagd had. Hare overdrevene en 
teedere uitdrukkingen bij de gedachte, dat deze kogel den 
koning zoude hebben kunnen treffen, bragten het geheele 
jagtgezelschap in den vrolijksten luim, 
Simox ging midden door de nieuwsgierige menigte, die 
schielijk plaats voor hem maakte, alsof hij zelf een woe- 
dend wild zwijn was, en sloeg den weg naar het kastanjen- 
bosch bij Bignon in, alwaar zich eene vrije plaats, om uit 
te rusten , bevond. 
6, 
Dit plantsoen bij Bignon is, zooals de naam het reeds 
aantoont, een plantsoen van echte kastanjeboomen. Zij zijn 
stelselmatig in lanen ingedeeld, zoo als de boomen van eenen 
grooten boomgaard in Normandië. Aanmerkelijke tusschen- 
ruimten scheiden elken boom van den ander, zoodat zon en 
lucht overal kunnen doordringen. Het gras groeit onder 
deze boomen weelderig en daartusschen liggen , met heidekruid 
he nende dd de 
NN 
pn 
