261 
ook het best de plaatsen, waar het wild staat: is Simox er 
niet bij, zoo gaat de helft er van terug en de jagt 
slecht ; iedereen weet, dat hij een strooper is; doch niette- 
genstaande alle pogingen, is het nog niet gelukt, hem te be- 
trappen. Nu, hij schiet ten minste geen stuk wild verlo- 
ren, want waar hij op mikt, is gewoonlijk hartsteken 
dood; hij schiet alles met den kogel en raakt even zoo 
goed een hert in den vollen loop, als een fazant of een 
patrijs in de vlugt, zoo als ik bij de jagten dikwijls heb 
gezien.” 
»Dat doet de jonge koninklijke jager Bevorr ook „” ant- 
woordde de kroonprins; »ik geloof niet, dat er in geheel 
Frankrijk een betere buksenschutter dan hij te vinden is.” 
kJ 
„Dat zoude zich spoedig laten beslissen „” zeide de ko- 
ning; »ik stel het volste vertrouwen in Smron's kunst en ge- 
loof niet, dat hij , door wien ook, overtroffen wordt — 
reeds daarom , dewijl hij eene buks voert met slot en vuur- 
steen” voegde hij er lagchend bij; »graaf Giranpin zend 
iemand af, die zoo mogelijk twintig duiven hier brengt.” 
De graaf droeg aanstonds een der in dienst zijnde jagers 
deze orde over, en binnen weinige oogenblikken zag men 
dezen naar het naaste dorp rennen. 
» Waar is Srmon ?”’ vraagde de koning. 
EN 
» Daar staat hij bij zijne dochter,” antwoordde graaf R. 
»Zijne dochter! wanneer mij de afstand ntet bedriegt, 
dan is het een schoon meisje, Men roepe Smon Lancuer.” 
Aan het bevel des konings werd gevolg gegeven , en wel- 
dra stond Smtox voor hem. Eene menigte nieuwsgierigen 
was hem gevolgd, die volstrekt wilden weten , wat de ko- 
ning met den beruchten strooper had gesproken , opdat zij 
toch ook iets mede naar hun dorp of stad zouden kunnen 
te huis brengen. De groepen van jagers lieten hun ontbijt 
In de steek en sloten zich aan de menigte aan, en allen 
