266 
uit; doch wanneer hij er goed aan dacht, met wien hij 
zich zoude moeten meten , weder twee stappen terug. Min- 
der goede schutters zochten diegenen te overreden, die 
zich eenigen roem als goede buksschutters hadden verwor- 
ven; doch de een was heden verkouden, en konde niet 
scherp zien; een tweede verwenschte het, dat hij heden 
te dikke pleisters bij zich had, een derde had de jicht in de 
schouders. Bexorr kampte eenen zwaren strijd met zich 
zelven en met Maria, welke zijn voornemen giste en zich 
moed gaf, hem er van af te brengen, want Smon zoude 
het nooit vergeven, wanneer Bexorr zegevierde. Liefde 
en ook de op het hoogst geprikkelde eerzucht kampten 
eenen tijdlang om de zege: een wenk van den kroon- 
prins besliste, en met vastberaden stap trad Bexar te 
voorschijn. 
Oogenblikkelijk heerschte de grootste stilte in den kring; 
de koninklijke jagers knikten elkander toe, en gaven door 
de uitdrukking op hun gelaat hunne tevredenheid met den 
vertegenwoordiger hunner schutterskunst te kennen. 
Sion mat) met de blikken Bexorr van het hoofd tot de 
voeten ; zijn oog bliksemde helderder en om den mond 
speelde een zonderlinge lach, die tevredenheid met de tegen- 
partij scheen uit te drukken : het lang gewenschte oogen- 
blik, zich opentlijk met eenen mededinger te meten , was ein= 
delijk gekomen; het volgende oogenblik zoude beslissen , 
wien de voorrang toekwam. 
De jager, welke was afgezonden, om duiven te halen , 
was met twee manden teruggekeerd , welke elk tien stuks 
inhield. De koning wenkte hem tot zich en keerde zich 
vervolgens tot Simon. 
„Gij hebt eene bekwame tegenpartij , die het even zoo zeer 
versmaden zal als gij, anders dan met den kogel op eenig 
stuk wild te schieten; gij zult uw best moeten doen, als gij 
