267 
den prijs wilt winnen en ik mijne weddingschap , die ik in 
vertrouwen op uwe bekwaamheid heb gewaagd” 
» Uwe Majesteit, de jonge mensch schiet tamelijk goed ; 
en bijaldien bij vijftien tot twintig jaar ouder ware, zoo 
zoude ik bang zijn voor de gevolgen, doch thans ben ik 
nog niets voor hem bevreesd.” 
»Wie van deze tien duiven, die een voor een uit de 
manden zullen losgelaten worden , de meesten doodt, is over- 
* zeide de koning ; » bereikt de duif zelve ,‚ wanneer 
zij getroffen is, nog het bosch, zoo telt het schot voor een 
misschot. 
winnaar „ 
De koning wenkte de menigte plaats te maken: de kring 
opende zich naar de zijde van het kastanjebosch, én de 
manden met duiven werden op eenigen afstand zoo van el- 
kander geplaatst , dat de duif, welke men uit de deur, die 
zich aan iederen mand bevond , zoude loslaten , hare vlugt 
naar het bosch moest rigten. Terwijl deze toebereidselen 
gemaakt werden en de toeschouwers weddingschappen on- 
der elkander over de zege van den een of van den ander 
maakten , had de kroonprins eemige woorden met den ko- 
ning gewisseld, en wendde zich daarop tot Simon , die juist 
bezig was eenen nieuwen vuursteen op den haan zijner buks 
te zetten : 
»Hoor Smron, daar gij zoo zeker van uwe zaak zijt , zoo 
kunt gij u mijn voorstel wel laten welgevallen , dewijl gij, 
door er genoegen in te nemen, kunt bewijzen of gij uwe te- 
genpartij vreest of niet.” 
Son luisterde toe en zag met eenen spotachtigen 
blik op Bexorr, wiens blikken aan Marr hingen , die de 
van hare wangen afrollende tranen met haren voorschoot 
afwischte, 
»Bexor vrijt naar uwe dochter,” ging de kroonprins 
voort, vdie gij hem niet wilt geven, omdat gij hem haat 
15 
