20 
vloog regelregt op het bosch aan. Smrox legde bedaard aan 
en liet haar wel tot op eenen afstand van vijftig schreden 
trekken; nu viel het schot, en de goed getroffen duif stortte 
op den grond. Een algemeene kreet liet zich in de verza- 
meling hooren , en de stilte keerde eerst weder terug , toen 
5» 
men Bexomr den haan zijner buks zag spannen. — Marr 
opende met siddering de kleine deur van de tweede mand ; 
eene duif strekte den hals uit, trok dien weder terug en 
herhaalde dit eenige malen, eindelijk verhief zij zich in de 
lucht en steeg regt om hoog; Bexorr meest bijna loodregt 
aanleggen, en ieder weet hoe moeijelijk zulk een schot is; 
om Srmoxs mond speelde een heimelijke lach, terwijl hij 
de duif met zijne blikken volgde en met laden ophield ; — 
het knalde en de duif viel, onder het luide »bravo!’ der 
toeschouwers, regt voor Simon's voeten neder, die haar op-" 
raapte en onwillekeurig een teeken gaf van bewondering, 
toen hij zag, dat het schot midden door de borst was 
gegaan. 
De tweede, derde en vierde duif werden door de schut- 
ters met dezelfde bekwaamheid getroffen. De vijfde werd los 
gelaten ; zij vloog eerst regt in de hoogte en streek dan, vele 
zwaaijingen makende, naar het bosch toe, doch des- 
niettemin trof haar Simon's kogel. De luide goedkeuring, 
welke Simon voor dit meesterlijk schot beloonde, prikkelde 
Bexorr , om die insgelijks te verdienen; hij het de duif zeer 
ver vliegen , schoot en miste. Eene koude rilling liep hem 
over het ligchaam ; hij verwenschte zijne eerzucht, doch de 
hoop verliet hem niet. Bij de zesde duif brandde Simox’s buks 
na; doch daar de vogel juist eenige oogenblikken in eene 
rigting voortvloog, en Siuon onbewegelijk bleef aanleggen , 
zoo zonk hij nogtans getroffen neder; Bexormr schoot de zijne 
met bewonderingswaardige bekwaamheid. De duiven, die 
zich nog in de manden bevonden, waren door de schoten 
