231 
zult van den besten wijn, dien ik in den kelder heb, van 
mijnen elfjarigen drinken.” 
De dubbele zegepraal, die Simon over Berorr behaald 
had, haalde hem de vijandschap van het geheele korps der 
koninklijke jagers op den hals ; ieder hunner gevoelde zich 
in een’ hunner aanzienlijkste en achtingswaardigste mede- 
leden beleedigd en alle verheugden zich in den wensch, zich 
op Simox te wreken, zoodra zich slechts eene gunstige ge- 
legenheid zoude opdoen , en men hoopte, dat de oude stroo- 
per die spoedig zoude verschaffen; want al ware hij ook 
plotseling rijk geworden, hij zoude de jagt toch niet laten 
varen, — daarop rekende de koninklijke jagers en beslo- 
ten, onder den dekmantel der dienstpligt, hunne persoon- 
lijke wraak uit te oefenen. 
Simox bekommerde zich intusschen weinig om de vijand- 
schap der koninklijke jagers, wier dreigende gesprekken zijn 
makker Germiav hem woordelijk overbragt; hij had twintig 
gouden Louis d'or en deze schenen hem een kapitaal toe, 
waaraan nooit een einde konde komen; hij liet eenigen tijd 
zijne nachtelijke strooptogten na en begon zelfs bij de nabu- 
rige pachters en grondeigenaars werk te zoeken; doch deze 
zonden hem weg, doordien zij meestal liefhebbers der jagt 
waren, en de vriendschap der koninklijke jagers voordeeliger 
achtten, dan die van Simon. Zoo kwam het, dat deze wel- 
dra eene vermindering van zijn’ schat bespeurde, doordien hij 
van voornemens was , aan zijn huisje eenige zeer noodzake- 
lijke verbeteringen te laten doen, en ook veel had aange- 
kocht , wat niet langer gemist konde worden. 
De arme Maria leidde een treurig en droevig leven ; de 
dwang, welke haar van haren minnaar verwijderd hield, 
gaf aan de liefde tot hem grootere standvastigheid, en het 
was voor haar een feestdag, wanneer zij hem eens van 
verre aanschouwde, want Benormr hield , hoe moeijelijk het 
