256 
ongeluk gebeurd , misschien kunt gij nog helpen — het is 
hezelfde , of het paarden- of menscheuknoken zijn; een ko= 
gel vermorzelt den een zoo wel als den ander.” 
De veearts stond schielijk op en begaf zich met Germiau 
en de weenende Maria naar Sons hut. Simor lag op zijn 
leger uitgestrekt; de buks, welke Eucexmus hem had moeten 
overgeven , lag schuins over zijn bed en hij hield die met 
beide handen krampachtig omvat. De houden kropen jan- 
kend rondom zijn leger, hetwelk van bloed droop. 
De veearts onderzocht de wonden en haalde heimelijk te- 
gen Germrau de schouders op, terwijl hij zacht zeide: » Het 
is met hem gedaan; het is veel, wanneer hij den morgen 
beleeft ; alle verband is nutteloos, ik kan hem niet helpen, 
maar wel pija veroorzaken.” Niettegenstaande deed hij eene 
poging het gekapte lood er uit te halen , doch hij gaf het op, 
daar hij vreesde, dat de zieke onder zijae handen dood mogt 
blijven. Hij legde er haastig een verband op , hetwelk slechts 
het bloed stelpte, waarop hij den linkerarm vau Eucexws 
onderzocht en hem zorgvuldig verbond. »Gij zijt er nog 
‚ 
gelukkig afgekomen „kleine, zeide hij tot hem ; »de kogel 
heeft ket been naauwelijks aangeraakt.” 
Ondertusschen had Germau broksgewijs de toedragt der 
zaak aan Eucenws ontlokt, en toen hij hoorde, dat drie op- 
passers der koninklijke jagt gedood of gekwetst waren ge- 
worden , liet hij zich naauwkeurig het slagveld beschrijven , 
en trok den doetor met zich mede , om hulp te verieenen. 
Op de plaats aangekomen , vonden zij daar reeds vele bewo- 
ners van Noisy verzameld, welke deels door de buitengewoon 
talrijke en spoedig op elkander volgende schoten , daarheen 
gelokt, deels door den ongekwetst gebleven oppasser der 
koninklijke jagt tot hulp zijner makkers waren gehaald ge- 
worden. Twee derzelven waren dood , doch Pirkne Lenamrs 
bad slechts eeu schot im den enkel bekomen, dat hem op 
