294 
\ 
grassoorten, torren, ja zelfs jonge kikvorschen en hagedissen 
worden somtijds in hunne kroppen gevonden ; maar de pecan- 
noot wordt door hen boven elke andere vrueht verkozen ; 
in het algemeen is de eikel hun lievelingsvoedsel, waardoor 
zij tevens spoedig vet worden. — 
Wanneer eenig afgelegen gedeelte van het land eene 
overgroote menigte van eikels voortbrengt, dan wordt een 
groot aantal kalkoenen uit hunne gewone verblijfplaatsen 
in de omliggende streken, daarheen gelokt. Zij verzamelen 
zich omstreeks het begin van Oetober troepsgewijze, en be- 
geven zich- naar de vruchtbare lage streken. In dat jaarge- 
tijde zijn zij in groote menigte langs de Ohio en Mississipt 
aanwezig. De Indianen noemen den tijd van deze plotse- 
linge verhuizing, de Kalkoen-maand. 
. De hanen vereenigen zich tot vlugten van tien tot hon- 
derd stuks, en zoeken hun voedsel afgezonderd van de hen- 
nen; terwijl deze, óf alléén met hunne, dan reeds bijna 
volwassen jongen, óf met andere wijfjes en hare broed- 
sels , koppels vormen van somtijds zeventig of tachtig stuks, 
en alzoo aan de oude hanen trachten weêrstand te bieden , 
vermits die, bij voorkomende gelegenheid, de jongen aan- 
vallen en dooden, door herhaald pikken op den kop. 
Alle deze koppels trekken nogtans in dezelfde rigting, 
en dat wel loopende, tenzij zij genoodzaakt worden om op 
te vliegen, ten einde den jagthond te ontkomen, of dat 
eene breede rivier hun leopen stuit. — Wanneer zij die 
willen overtrekken, dan zoeken zij de meest verhevene 
plaats op, ten einde zekerder van hunne vlugt te zijn; en 
hier vertoeven zij somtijds langer dan een dag, ten einde 
als het ware te beraadslagen, of om zich tot zulk een’ ge- 
vaarvollen overtogt voor te bereiden. — Gedurende dezen 
tijd kakelen de hanen met geweld en pronken met veel 
deftigheid, even als of zij hunne makkers wilden aanmoedi- 
