298 
schreden zijne vleugels hangen, van tijd tot tijd de vrees- 
achtige hen naderende, en haar vervolgende, tot dat zij 
zich aan zijne begeerte overgeeft. — Aldus zijn zij voor 
het jaar gepaard , alhoewel de haan zich piet uitsluitend tot 
eene hen bepaalt, want bij voorkomende gelegenheid, ont- 
ziet hij zich niet, zijne opmerkzaamheid en liefkozingen op 
verschillende hennen uit te strekken. — 
De alzoo verzamelde hennen volgen den haan en roesten 
in zijne onmiddellijke nabijheid, ja somtijds op denzelf= 
den boom, tot dat zij beginnen te leggen, als wanneer zij 
hare levenswijze veranderen, ten einde hare eijeren voor 
den haan te beveiligen, die dezelve, wanneer hij daartoe 
in de gelegenheid komt, gewoonlijk vernielt, opdat het 
wijfje aan zijne liefkozingen niet zoude onttrokken worden, 
Gedurende dezen tijd ontwijken de hennen de hanen gedu- 
rende het grootste gedeelte van den dag; de laatsten wor- 
den traag en stil, laten elkander ongemoeid , en houden zoo 
geheel op met kraaijen, dat de hennen genoodzaakt wor- 
den, hen te voorkomen en bijza onophoudelijk kakelen, — 
Men ziet dan dikwijls, dat het wijfje den haan aanhaalt en 
diens eigenaardige houdingen nabootst, ten einde zijne 
liefde aan te vuren. 
De hanen, zelfs in de roest, pronken en kraaijen som- 
tijds, doch steken gemeenlijk slechts den staart op, en 
blazen, waarna de staart en de overige vederen terstond 
weder worden nedergelaten. — Des nachts bij helderen ma- 
neschijn , wanneer de broeitijd bijna voorbij is, herhalen 
zij dit bij tusschenpozen van weinige minuten, gedurende 
verscheidene uren, zonder van hunne zitplaatsen op te staan. 
Haan en hen verlaten nu elkander ; de hanen, thans zeer 
mager, houden geheel op met kraaijen en verbergen zich 
achter omvergevallene boomen, in afgelegene gedeelten van 
het woud, of in ontoegankelijke plaatsen in de biezen. 
