306 
dag reeds uitgezochta, standplaats begeeft, en hen gemak- 
kelijk nederschiet, wanneer hij door de opkomende maan 
daartoe in staat wordt gesteld, en wanneer hij voorzigtig 
eerst diegenen schiet, die op de laagste takken zitten; dan 
krijgt hij zeer gemakkelijk de geheele vlugt: want noch de 
aanwezigheid van den jager, noch het knallen van zijn ge- 
weer , verontrust de kalkoenen, alhoewel het verschijnen 
van eenen enkelen uil voldoende zoude zijn om de geheele 
vlugt in opschudding te brengen; het wegvallen hunner 
makkers naast hunne zijden doet hen slechts een brommend 
geluid uiten, hetwelk meer het gevolg van verwondering, 
dan wel van angst schijnt te zijn. — Deze gemaakte zor- 
geloosheid en minachting van gevaar, terwijl zij in den 
roest zijn, is allen Noord-Amerikaanschen hoendersoorten 
eigen. 
De meest gewone wijze om kalkoenen te vangen, geschiedt 
in omheiningen, van zoden gemaakt, van boven bedekt , 
en met eenen doorgang in de aarde onder eene der zijden , 
juist zoo groot, dat een dezer dieren, terwijl hij bukt, er 
door heen kan, — Men kiest hiertoe gewoonlijk eene af- 
hellende plaats, en de doorgang wordt aan de lage zijde 
gemaakt, naar buiten wijd uitlopende. Nadat deze voor- 
bereidselen gemaakt zijn, strooit men turksche tarwe op 
eenigen afstand rondom den toestel, om de vlugt te lok- 
ken, die het graan oppikkende, langzamerhand naar den 
doorgang geleid wordt, en van daar in de omheining , waar 
eene genoegzame hoeveelheid tarwe aanwezig is, om den 
vooruitgaanden kalkoen lang genoeg bezig te houden, tot dat 
het grootste gedeelte der vlugt er in is gekomen. — Wan- 
neer zij naar boven zien en gewaar worden, dat zij gevan- 
gen zijn, zijn al hunne pogingen om te ontkomen, vruch- 
teloos , daar zij geen begrip hebben om laag genoeg te buk- 
ken , ten einde er weder uit te geraken, op dezelfde wijze , al 
