309 
heden en-beleedigingen als een’ schat in zijn geheugen be- 
waart, maar nalatig blijft somtijds aan groote ontvangen 
weldaden te herdenken. Het zoude vergeefsche moeite zijn, 
om de door eenige schrijvers opgeworpen bewijsgronden te 
wederleggen , waarmede zij getracht hebben , Amerika van 
haar wettig regt op dezen vogel te berooven, sedert die 
door den welsprekenden Burron zoo geheel zijn te niet ge- 
daan; — maar wij willen hier een verhaal van deszelfs 
voortgang van Amerika door Europa bijvoegen. : 
De eerste, boven allen twijfel verhevene beschrijving van 
den kalkoen, werd door Oviepo in 4525 in zijne » Geschic- 
denis over beide Indiës,” gegeven. Deze vogel werd reeds 
in het begin der zestiende eeuw, van Mexico naar Spanje 
gezonden ; van daar werd hij in 4524 in Engeland inge- 
voerd. Onder de regering van Frans Ï, werden kalkoenen 
in Frankrijk aangebragt, van waar zij over Duitschland en 
Italië verspreid werden ; nogtans waren er eenigen, wei- 
nig jaren vroeger , door de Spanjaarden in het laatstgenoemd 
land ingevoerd. — De eerste kalkoen, die in Frankrijk ge- 
geten werd, verscheen op het huwelijks-maal van Karr IX, 
in het jaar 41570. — Sedert dat tijdstip heeft men ze 
met zooveel zorg aangefokt, dat hunne spoedige toeneming in 
Engeland , zoo als oude kronijken ons melden, hen bij 
landelijke feesten verkrijgbaar stelde, en omtrent 4585 was 
het eene zeer gezochte spijs. — De Europeanen bragten hen 
naar alle hunne koloniën over, en zoo werden zij langza- 
merhand in Azië, Afrika en zelfs Oceanie ingevoerd. 
De Franschen noemden hen »Coq et Poule d’Inde”’, om- 
dat zij uit de West-Indiën afstamden. — Daarna werden zij 
»Dindon’’ genaamd, welke naam tot heden is behouden, — 
De Engelsche naam is nog slechter, daar hij het valsche 
denkbeeld doet ontstaan, dat de kalkoen uit Azië afkomstig 
is, volgens de belagchelijke , vroeger in zwang zijnde ge- 
zi% 
