310 
woonte, elk vreemd voorwerp met den naam van Turk, 
Indiaan enz. te bestempelen, 
Alhoewel men den kalkoen gewoonlijk als een’ dommen 
vogel beschouwt, zoo schijnen evenwel zijne intellectuêle 
hoedanigheden op te lagen prijs gesteld te zijn , daar hij voor 
verschillende aandoeningen zeer vatbaar is. Indien eenig 
nieuw en opmerkelijk voorwerp de aandacht van den haan 
tot zich trekt, dan ondergaat zijn geheel uiterlijk voorkomen 
eene plotselinge en buitengewone verandering: want zijn 
vreedzaam voorkomen afleggende, rijst hij stoutmoedig op, 
zijn kop en nek zwellen, en de lellen worden, door dat zij 
zich met bloed vullen, vuurrood; hij zet zijne nek- en rug- 
vederen op, spreidt zijnen staart als een regtopstaanden 
waaijer uit, en laat de slagvederen bijna tot op den grond 
afhangen. — In die houding, laat hij een zacht brommend 
geluid hooren, en gaat met een’ ernstigen en deftigen stap 
voorwaarts , somtijds zijne schreden versnellende, en te ge- 
lijker tijd de uiterste einden zijner slagpennen met geweld 
langs den grond schurende. Gedurende deze bewegingen 
laat“ hij pu en dan een hard, afgebroken en wanklinkend 
geluid hooren, waarschijnlijk om den hoogsten graad van 
woede uit te drukken: dit geluid, hetwelk eenige overeen- 
komst heeft met “roek, oeroek , oeroek, ” herhaalt hij tot 
genoegen van een ieder, die fluit, of het gehoor van den 
vogel door eenig scherp of ongewoon geluid streelt. — Het 
verschijnen van eenig rood kleed ontsteekt zijne woede, 
en hij gaat onbevreesd op het onaangename voorwerp af, 
alle moeite aan den dag leggende, om het te vernielen of 
te verjagen. 
Zij, die den kalkoen niet in den natuurstaat hebben waar- 
genomen , hebben slechts zijne verbasterde woortbrengse- 
len gezien, die in grootte en schoonheid voor hem moeten 
onderdoen. Wel verre van door 's menschen zorg en over- 
amd 
