314 
derd te zijn, dat er in deze soort een oneindig verschil van 
Kleuren heerscht. — De meest opmerkelijke verscheidenheid 
is voorzeker de gekuifde kalkoen, die zeer zeldzaam is, 
zijnde de kuif dan wit dan zwart. Somtijds komen geheel 
zwarte kalkoenen voor; minder zeldzaam geheel witte ; som- 
migen zijn bont, — In den wilden staat bestaat geen ge- 
vlekte of witte kalkoen; en wij kunnen beweren, dat een 
geheel zwarte nog nimmer is voorgekomen. (III) 
Eene tweede soort van kalkoen, Meleagris ocellata, be- 
woont Honduras, en wordt van de gewone soort gemakkelijk 
onderscheiden door zijne kleinere gestalte, glansrijker ve- 
derbos en vooral door den gevlekten staart. — Cuviem be- 
schreef hem het eerst, en later ís hij afgebeeld in het overs 
fraai werk, getiteld : »Planches colorieés” van Temminck en 
Lavcren. — Een overfraai Exemplaar heeft lang eene plaats 
bekleed in het Charleston Museum ('). 
Noor I, van de vertaling van den wilden kalkoen, Ame- 
rican. Ornith. van Ar. Wirson, pag. 555, Srog. 
Onze schrijver heeft den wilden kalkoen zoo goed en naauw- 
keurig beschreven, dat men er bijna niets, zelfs de latere 
opmerkingen van Aupunon niet, meer bij kan voegen. — 
Het schijnt genoegzaam als zeker gebleken , dat Groot-Brit- 
tanje het meest tot de invoering van dezen geschatten huis- 
vogel heeft bijgedragen; en ik laat hier de opmerkingen van 
Mr. Bexxer, over die oorspronkelijke invoering ‚ uit de 
tuinen en de menagerie der Dierkundige Vereeniging , volgen : 
„De kalkoen, door de Spanjaarden tot huisvogel gemaakt, 
schijnt zeer spoedig reeds naar Engeland te zijn overgeko- 
(*) Dit dier is nog steeds zeer zeldzâam in de verzamelingen. 
De musea van Parijs en Leiden zijn, zoo veel ons bekend is, 
de eenige op het {vaste land van Europa, waar opgezette voor- 
werpen dier soort gevonden worden, Rep, 
mn rt tn nde 
