316 
bestaat, dat zij uit Turkije zijn overgebragt. Dit dwaalbe- 
grip is misschien ontstaan uit hunne eerste verwarring met 
het parelhoen, daar deze laatste waarschijnlijk uit de Le- 
vant overgebragt, en tevens in de zestiende eenw in En- 
geland hoogst zeldzaam was. _% 
De kalkoen daarentegen werd spoedig een algemeen bewo- 
ner van onze binnenplaatsen , hoenderhokken en een gewoon 
geregt bij alle feestmaaltijden. — In het jaar 1544 wordt 
bij vermeld in een bevelschrift van den aartsbisschop GRrAN- 
MER, uitgegeven in de Collectanea van Leranp , waarbij was 
voorgeschreven , dat van zulke groote vogels als kranen, 
zwanen en kalkoensche hanen , er slechts één op één maal- 
tijd mogt verschijnen. — De in 1555 aangestelde advocaten 
bestelden, voor hunnen inwijdingsmaaltijd , volgens getuigenis 
van Ducpare, in zijne Origines Juridicales, onder andere lek- 
kernijen, twee kalkoenen en twee kalkoenkiekens, welke 
men moet aannemen , dat geene zeldzaamheid waren , ver- 
mits zij slechts vier Engelsche schellingen het stuk kostten, 
terwijl zwanen en kraanvogels tien schellingen en kapoenen 
eene halve kroon golden. — In 41575 waren zij zoo over- 
vloedig voorhanden , dat Tussen hen als gewoon geregt op 
Kersmis, bij een’ boerenmaaltijd opnoemt, en van hen spreekt 
als schadelijk voor de erwten en kopteelt. 
Men gelooft algemeen, dat zeker Franschman, Pierre 
Guxes , het eerst den kalkoen in dit gedeelte van den aard- 
bol heeft beschreven, in zijne aanteekeningen op eene latijn- 
sche vertaling van Arnanrvs, door hem in 1555 uitgegeven. 
Zijne beschrijving is zoo naauwkeurig volgens de natuur, 
dat elk volgende schrijver die heeft gevolgd , tot zelfs Wir- 
rucuev. Hij spreekt daarvan als van eenen vogel, dien hij 
zelf had gezien, en hij was toen verder van zijn geboor- 
teland verwijderd geweest, dan tot Venetië; en zegt, dat 
dezelve uit de Nieuwe Wereld is overgebragt. — Uit eene 
