Ps 
_ al 
321 
vonden, en de eigen jagtvelden in bijzonder goeden staat 
gehouden worden. — 
Dan, helaas! op eenige uitzonderingen na (en deze beves- 
tigen den regel) moet men onpartijdig bekennen, dat juist 
het omgekeerde plaats vindt, en wanneer men de ware 
toedragt der zaak nagaat , zal het gemakkelijk vallen, de 
redenen van dezen treurigen toestand op te sporen. — 
Als de jagttijd voorbij is, worden de geweren en verdere 
gereedschappen aan den spijker gehangen, de honden aan 
den band gelegd, en hij, die gedurende dien afgeloopen 
tijd als wildschieter heeft medegeloopen , wordt terstond met 
arbeiders-, of eenig ander werk belast; — en wat gebeurt 
er nu in het jagtveld? — Stroopers, schadelijk gedierte , 
losloopende honden, rondsluipende katten en boerenknapen, 
die noch ei noch nest met rust kunnen laten, werken te 
zamen tot de vernieling van cen jagtveld , dat geheel zonder 
opzigt aan zich zelf is overgelaten. — 
Ongemerkt is het midden van September weder genaderd, 
en weinige dagen vóór de opening der jagt worden de ge- 
weren te voorschijn gehaald , meestal in beklagenswaardi- 
gen toestand; de loopen zijn ingevreten door het roest; de 
sloten spreken niet wegens de taai geworden olie, in 
één woord , weinige dagen vóór den openingsdag zitten de 
geweermakers tot hunne ooren toe in het werk; — en 
wat kan men nu van de honden, na een aanhoudend vast= 
liggen van ongeveer acht maanden , verwachten? — Het 
weinige appel, dat zij misschien vroeger hadden, is geheel 
verdwenen : op het zien van een haas is er aan geen terug- 
roepen te denken ; deze moet gedurende een kwartier uurs 
worden achtervolgd , en de zoogenoemde staande hond is 
als het ware in cen stuif- of drijfhond herschapen. 
Zóó uitgerust, trekt men bij het aanbreken van den 
eersten dag te veld. — Maar hoe bitter wordt nu het goede 
