323 
uitroeijing daarvan, het grootste belang voor het aan hem 
toevertrouwde jagtveld gelegen is. 
Aangezien de eigenaar veelal deor andere bezigheden wordt 
verhinderd, zijne jagt , van tijd tot tijd, in persoon ‘na te 
gaan, dient hij daartoe iemand als jager te bezitten, aan 
wien hij het dragen van schietgeweer volkomen kan toever- 
trouwen, en vermits het wel genoegzaam zal bekend zijn, 
hoe veel aanlokkends een wildrijk jagtveld voor een’ karig 
bezoldigden opziener bezit, dient zoodanig iemand ruim te 
worden betaald. k 
Wanneer men óf niet in de gelegenheid óf het jagtterrein 
piet uitgestrekt genoeg is, dat men een’ afzonderlijken op- 
ziener op zijne jagten kan of behoeft te houden, kan het 
toezigt van dezen , met de betrekking van jager , zeer gevoe- 
gelijk in één persoon worden vereenigd. 
Aangenomen nu, dat er in het vorige jagtsaizoen te weinig 
wild is overgebleven, om in het volgend jaar op eene 
goede vermeerdering te mogen rekenen, zoo dient in het 
voorjaar zorg te worden gedragen, dat de noodige patrij- 
zen worden losgelaten , en wanneer er geschikt terrein voor 
fazanten (liefst lage en veenachtige bosschen of ruige duin- 
streken, waar veel zoogenoemde kattendoorn (Hippophaea 
rhamnoïdes) groeit , voorhanden is, dient men van deze vo- 
gelsoort ook een onbekrompen aantal hennen te laten 
springen (f). 
Geldelijke premiën aan een tegelijk uit te loven voor het 
aanwijzen van nesten, waarin de uitgebroede ledige doppen 
van patrijzen- en fazanteneijeren voorhanden zijn , hoe doel- 
matig dit ook oppervlakkig moge schijnen, is veeltijds een 
gevaarlijk middel, vermits de vinder van een nest, waarop 
de hen nog zit te broeden, door ongeduld en zucht naar 
mpm 
(1) Men rekent gewoonlijk één haan op zes henmen. 
22 
