324 
de vastgestelde belooning gedreven, zich al te dikwijls van 
het al of niet uitgekomen zijn der eijeren willende verze- 
keren, daardoor de ken meestal onrustig maakt en eindigt 
met, het nest geheel en al te verstoren , welk laatste ook 
dikwerf door het zoeken naar nesten plaats heeft; ik voor 
mij zoude het er derhalve voor houden , dat men het vei- 
ligst deed, zoodanige premiën slechts aan vertrouwde zaak- 
kundigen uit te loven. \ 
Het betalen van premiën voor het dooden en vangen 
van keukendieven , kraaijen , eksters en vlaamsche gaaijen ‚ge- 
durende den broeitijd de grootste vijanden van het wild, 
zoude, mijns inziens, veel doelmatiger uitkomsten opleveren. 
De jager moet vooral gedurende dien tijd ijverig klemmen 
leggen op vossen , marters , bunsings , harmels en wezels ‚ en 
zorg dragen, dat geene van strooperij verdachte personen het 
„Jagtterrein rondloopen; en zoo doende zullen , bij een ta- 
melijk gunstig voorjaar, de te regt gekoesterde vooruitzigten 
van zijn’ meester niet worden teleurgesteld. 
Het loslaten van hazenvoedsters, hoe fraai in theorie, 
kan slechts zeer moeijelijk in praktijk worden gebragt, uit 
hoofde van het bezwaar om ze levend te vangen (hetwelk 
bovendien in strijd met de bestaande en de ontworpen. 
jagtwet is); en geldt derhalve niet als afdoend middel ter 
verbetering van den hazenstand. 
Het eenige, waarvan men met zekerheid spoedige en goede 
uitkomsten kan verwachten, is, het slechts zeer spaarzaam 
schieten van hazen, en dan zoo veel mogelijk van ramme- 
laars (1) ; door zulks gedurende minstens twee jagtsaizoenen 
te doen, zal men eene vermeerdering bespeuren , die met 
zaakkennis behandeld, jaarlijks een aan de grootte van het 
(1) Er behoort minder oefening toe, dan men wel zoude den- 
ken, om, vooral in het leger en ook bij het opspringen, den 
rampmelaar van de voedster te onderscheidene 
