835 
veldpaden , welke, zoo het geene geconstitueerde zijn , toch 
wettig door een ander worden betreden, tot dat de eige- 
naar goedvindt, het pad op te heffen of af te sluiten. 
De derde tegenwerping zou van veel gewigt zijn, ware 
zij gegrond. Maar ook dit is het geval niet. Men zegt, 
dat door het bejagen eens gronds, schade aan de daarop 
groeijende vruchten kan toegebragt worden. Dit zal waar- 
heid zijn, maar om het als gerief te doen gelden, moet 
men aannemen, dat de ambtenaren , welken de veld-politie 
„is opgedragen , nalatig zijn, aan het algemeen verbod, 
voorkomende in art. 74 van het Code penal, behoorlijk de 
hand te houden. Dat daarin geen verzuim plaats hebbe , 
zal ik niet beweren, evenmin, als dat in plaats van hand- 
leening , zoo al niet tegenwerking of afkeer , ten minste 
loslating en naijver wel aan het jagtbeheer is te beurt ge- 
vallen; maar de wijze, waarop ook in dit opzigt, bij art. 
27 van het wetsontwerp is voorzien, namelijk , dat niet 
alleen de opzieners der jagt, maar ook de maréchaussées , 
de dienaars der justitie en politie, de veld- en rijksoppas- 
sers , en de beambten der rijks- en plaatselijke midde- 
len tot gelijke waakzaamheid zijn gehouden, doet de vrees 
voor het vervolg wegvallen, dat niet alle mogelijke verbe- 
teringen in de bescherming der eigendommen zal verleend 
worden. 
Het aangehaald algemeen verbod is gerigt tegen het be- 
treden van gezaaide gronden, en zelfs van ter bezaaijing 
of bepooting gereed gemaakte , waaruit als wettig gevolg is 
af te leiden, dat vrees voor beschadiging, tegen het stel- 
sel van publieke jagt niet kan gelden. Er is nog een be- 
zwaar , dat wel geene kracht van tegenwerking heeft , noch 
het invoeren eener algemeene jagtvrijheid begunstigt , maar 
het mag redelijk genoemd worden , en door er in te voorzien, 
schijnt de vijandschap tegen de jagt grootelijks te kunnen 
” 
