335 
worden genomen. Het aangeven van een geneesmiddel zal mij 
de voorstelling der.kwaal besparen. Het is aan de bewoners 
van gebouwen, waarbij moestuinen , van het open veld afge- 
scheiden, behooren , te vergunnen ,om te allen tijde, zon- 
der eene jagtacte te behoeven, het daarin schade toebren= 
gend wild te dooden , echter met verbod van vervoer in 
besloten jagttijd, en onder bedreiging van verdubbeling der 
boete, zoo zij zich aan overtreding in het open veld, bij 
hunne moestuinen liggende , mogten schuldig maken. 
Jagen — nu kom ik tot practische beschouwingen — 
vereischt een terrein, en met de Memorie van toelichting 
aannemende , eene uitgifte van 4000 jagt-acten, werpt zieh 
als eerste vraag op (het is de derde nog te beantwoordene 
in den aanhef der eerste bijdrage voorgesteld) : Van welk 
terrein mag de jagtbevoegde gebruik maken? Het antwoord, 
geene toelichting behoevende, is : of de grond , waarvan men 
eigenaar is, of het zijn gronden, aan anderen toebehoo- 
rende , waarop een derde in het wettig bezit is van het 
Jagtregt, of het zijn de gronden, waarop men vergunning 
verkrijgt van een’ in eene dezer katégoriën vallende. 
Welke uitgestrektheid gronds , dit is een tweede vraag , kan 
den naam van een jagt-terrein dragen? zie hier het wezen 
der zaak, waaraan wel velen niet zullen hebben gedacht 
(liggende buiten de theorie van het regt), en dat toch 
hoofdzaak is voor de hefhebbers der jagt. ‚ 
Het moge vreemd klinken, echter is het waarheid, dat 
verreweg de minste grondeigendommen jagt-terreinen zijn. 
Eerst kan , in jagerstaal, een bezit van 50 à 50 bunders 
gronds een jagtje heeten, als die gronden ook gedeeltelijk 
met hout beplant, onmiddellijk grenzende zijn aan uitge- 
strekte landgoederen. 
Hoe dieper men -hierop doordenke, zich voorstellende 
4000 jagers, waarvan moeijelijk te onderstellen is, dat 
Ed 
