DE FASANT. 
(Phasianus colchicus , Lin.) 
DOOR 
A. H. VERSTER VAN WULVERHORST. 
OD Dede — 
Sedert eenige oogenblikken hebt gij bemerkt, dat uw 
hond teekent; nu begint hij te kruipen, ieder zijner bewe- 
gingen toont spanning en voorzigtigheid aan„en hij ziet van 
tijd tot tijd naar u om. — Eensklaps blijft hij voor eenen 
digten struik als vastgenageld staan en als gij met uw ge- 
weer of de wilddrager met zijnen stok op den struik slaat, 
springt daaruit met klapwiekend gedruisch en onder een luid 
»Kok, kok, kok” een fasanten haan, — Wanneer het uw 
eerste niet is, legt gij bedaard aan, laat hem op Lehoor- 
lijken afstand trekken en mikt opden kop (f); » paf” stort 
hij levenloos neder en uw hond zit een oogenblik daarna 
met het edele wild voor u, om het op het eerste bevel 
ongeschonden in uwe hand af te geven. Daar ligt nu de 
sierlijke vogel voor uwe voeten ,en uwe oogen en die van 
(1) Evenzeer als dit een hoofdvereischte is, om het wild op 
de plaats neder te schieten, is het zulks vooral bij den fasant, 
vermits deze vogel, wanneer hij alleen door de onderbuiks-in- 
gewanden (weiwond) geschoten wordt, meestal nog eenigen tijd, 
doorvliegt, eer hij dood nedervalt,en daardoor dikwerf verloren 
gaat. 
- 23 
