341 
op de wangen een rood was ; onderhals, borst, buik en 
lendenen van een schitterend purperachtug kastanjebruin ; 
al de vederen dezer deelen geboord met en uitgaande in 
zwartachtig purper ; schouder- en rugvederen bruin, in haar 
midden met eene witachtige streep, geboord met bruinachtig 
purper; staartpennen olijfkleurig grijs, afgewisseld met 
zwarte dwarsstrepen ; deze pennen zijn geboord met bruin- 
achtig purper; oogkring (iris) geel, bek hoornkleurig , poo- 
ten en sporen grijsachtig bruin. Lengte 2 voet 41 dui- 
men (!). De haan.” 
‚>De hen is kleiner ; haar vederkleed bestaat uit eene 
mengeling van bruine, grijze, rosachtige en zwartachtige 
kleuren.” (2). 
De zeer oude hennen hebben een merkbaar knobbeltje op 
de plaats, waar de haan de spoor draagt en bij haar vertoont 
zich achter en onder het oog eene naakte plaats, met een 
licht rood was bezet. — Bij jonge hennen is de iris witach- 
tig met grijs vermengd, bij de oude daarentegen geelachtig. 
Gedurende het eerste jaar onderscheidt zich de jonge hen 
bovendien door de voorste slagpen, welke bij de jongen 
aan het uiteinde spits en bij de ouden afgerond is. 
Het vederkleed der jonge hanen onderscheidt zich weinig 
van dat der hennen ; maar bij de eerste rui, in September 
of het begin van October, nemen zij de kleuren der hanen 
aan, en in het laatst van die maand kan men hen alléén 
door de stompe sporen van de oude onderscheiden ; hoe 
ouder de haan is, hoe langer en scherper de spoor en hoe 
witter de kleur van den bek wordt. 
Het tijdstip van de invoering der fasanten hier te lande 
ligt geheel in het duister: voor zoo ver mij bekend is, 
(1) Parijsche maat. 
(2) Mamrel d'Ornithologie, 2de édition, p. 453, 
23 
