342 
worden zij het eerst in {597 , als in Gelderland aanwezig, 
vermeld (f), en ia 4584 was reeds bij eene uitspraak van 
den hertog van Germer, in een verschil tusschen den bis- 
schop van Utrecht en de stad Amersfoort, aan de burgers 
dier stad het regt toegekend om in eene warande, in het 
beneden-Sticht gelegen, fasanten te mogen vangen (2). — 
Voorts worden zij onder het wild opgenoemd in eenen 
pachtbrief van het opperhoutvesters-ambt van Holland, van 
den 9den Julij 1478 (5), en het komt mij niet onwaar- 
schijnlijk voor dat zij uit Frankrijk herwaarts zijn overge- 
bragt, vermits reeds een artikel over den fasant voorkomt 
in het oudste «bekende fransch jagtwerk, welk in het begin 
der XIVde eeuw is geschreven (4). 
De fasanten komen thans, behalve in enkele streken der 
provincie Utrecht , hoofdzakelijk in de provinciën Zuid- en 
Noord-holland voor , alwaar zij in de eigen jagten, vooral 
(1) Van Hassrrr, Geld. maalt., bl. 83. 
(2) Marruevs, de jure gladii, cap. 33, n°, 2. 
(3) Mervra, Placaten ende ordonnancien op ’t stuck van de 
wildernissen, bl.10. t 
(4) Le livre du Roy Modus et de la Royne Racio, nouvelle 
édition, avec ;une préface par B. Brasr. Paris, 1839. fol. 
CXXVII vo. — In Frankrijk schijnen de fasanten in het begin 
der XIVde eeuw te zijn ingevoerd, vermits men vóór dien tijd er 
geene vermelding van vindt. Het schijnt tevens, dat toen op 
dezen vogel de eerbewijzen zijn overgebragt, welke men vroeger 
ten aanzien van den paauw in acht nam. — Men dischte den fa- 
sant niet op, vóór dat eerst een kleed van zilver laken op de tafel 
gespreid was, en dan werd hij in optogt, onder begeleiding van 
speeltuigen, in de eetzaal gebragt, in eenen kristallen schotel, 
met zijnen fraaijen kop en staart en met linten en strikken ver— 
sierd, terwijl de bek en pooten verguld waren. Bij plegtige ge- 
legenheden werden, met over den fasant uitgestrekte hand, door 
de vorsten en ridders, even als vroeger op den paauw, plegtige 
geloften afgelegd. — Verg. Ze Grand d'dussij, Fabliaux ou 
Contes du XIIme et XIIIme siècle I p. 132 en Memoires d’ Ozrr- 
vier DE La Marcxe, liv. I, ch. XXXe 
