HOOGE OUDERDOM VAN EEN HERT. 
(Overgenomen uit het Magazin im Gebiete der Jägerei, 
1841, Ne, 5,) 
NG R__— 
ScroPe, in zijn boek over de Herten-jagt, verhaalt de 
volgende, in Schotland voor waar gehoudene gebeurtenis : 
Kapitein Macponarp van Fulloch, welke in het jaar 4776, 
in eenen ouderdom van 86 jaren stierf, kende gedurende 
de laatste vijftig jaren van zijn leven het witte hert van 
Lochtreig ; zijn vader had hetzelve insgelijks gedurende een 
gelijk tijdperk, en zijn grootvader zestig jaren lang gekend. 
Allen waren ijverige herten-jagers. Ook bij vele landlieden 
was dit hert bekend: het was geheel wit , zonder de min- 
ste vlek ; men zag het nimmer alleen en niemand herinnerde 
zich, dat er ooit een schot op gelost was, — Het was bij- 
zonder groot en men berekende zijnen ouderdom op 450 
jaren. — Later zonderde het zich van den troep af en men 
zag het steeds alleen op onmetelijke vlakten, waar het den 
jager onmogelijk was, het te naderen. 
Omstreeks 41775 gelukte het Macpovarp, nadat hij het 
hert gedurende vijf uren was nagegaan, hetzelve op den 
afstand van een schot te naderen. Hij schoot, het hert 
stortte neder, raakte weder op de been en vlugtte. — Door 
zijn’ verrekijker zag hij duidelijk, dat de kogel het linker 
blad, een weinig te hoog, had getroffen. In het denkbeeld, 
