OVER TREFFEN EN MISSCHIETEN. 
(Naar het Hoogduitsch van von Wiupunesn ) 
poor J. G. M. 
ED 
„Wir fehlén allen mannigfaltig (1). 
De bekende spreekwoorden, »dat men geen meester gebo- 
ren wordt en dat oefening den meester maakt „’ gelden zeker 
ook de bekwaamheid in het schieten. Hoe komt het echter , 
dat zoo menig een , dien het niet aan een scherp gezigt , noch 
aan krachtvolle armen, noch aan een voortreffelijk geweer 
en zelfs niet aan gedurige oefening ontbreekt, in deze edele, 
tot eene echte Weidmans-volkomenheid ontegenzeggelijk ge- 
vorderde kunst, toch altijd nog een sukkelaar blijft? Dit 
komt daar van, dat voor haar , even als voor elke andere 
kunst, onzes bedunkens , ook een eigen natuurlijk talent he- 
hoort, zonder hetwelk men wel, door ijverige en vol- 
hardende pogingen, in alles eindelijk eene zekere mate 
van geschiktheid verkrijgen kan, maar nooit een uitstekend 
hoogen graad van ware virtuozen-bekwaamheid zal bereiken. 
Pogchers vindt men ongetwijfeld onder alle standen, en 
helaas! ook bij voorkeur onder de jagtliefhebbers, zoodra er 
slechts van schieten sprake is. Zoolang het niet te ver gaat 
en zigtbare feiten de hoogdravende woorden niet al te 
opvallend tegenspreken , pleegt men hen gewoonlijk onver- 
(1) Brief van Jaconvs, K. III. v‚ 2, 
26 
