399 
uilenkop was, of eene kleine, st. Martens- of blaauw- 
poot snip ? 
Eenen oningewijde zullen deze vragen hoogst overdre- 
ven , ja, welligt belagchelijk voorkomen , maar den ervarc- 
nen jager zeker niet, daarvan ben ik overtuigd; want on- 
telbare gevallen hebben hem bewezen, dat dikwijls van 
eene , schijnbaar geheel onbeduidende kleinigheid, het goede 
gevolg van een schot afhangt, en hoeveel het er op aan 
komt waar, en hoe men schiet. 
Eenige voorbeelden zullen hetgeen ik zeggen wil , duide- 
lijker maken. Een jager, welke 6 afzonderlijke houtsnippen, 
die hij reeds van verre hoorde kwarren (£), zoo als dit dikwijls 
het geval is bij schoone, windstille avonden , en welke al- 
zoo volkomen voorbereid was, nederschiet zonder een te mis- 
sen, komt wel iets meer dan gewonen lof toe , maar , wel 
ingezien , heeft hij daarmede piets anders getoond , dan be- 
daardheid en koelbloedigheid ; hij heeft zich, in één woord, 
niet overhaast. 
Aanmerkelijk anders is het reeds gesteld met die zelfde 
houtsnippen , welke wij eens zullen veronderstellen, dat voor 
den staanden hond geschoten werden. Was de localitcit gun- 
stig, heeft de hond vast gestaan, scheen de zon regt warm 
bij die gelegenheid , en waren het slechts uilenkoppen (welke 
zoo als ik hier in het voorbijgaan moet aanmerken, meestal 
logger, en met grooter gedruisch opstaan, en merkelijk 
langzamer vliegen dan de kleinere , ten minste wanneer de 
zon schijnt), dan heeft de jager, ofschoon het zijne ver- 
diensten vermindert dat hij voorbereid was, toch reeds 
(1) Om het geluid, dst de houtsnippen in het voorjaar doen 
hooren, uit te drukken, bezitten wij geen woord. Ik heb dus 
gemeend het hoogduitsche guarren, in klank eenigzins met dat 
geluid overeenkomende, te mogen behouden. 
Venr, 
