403 
van zijn bloed als het ware begint te haperen en hij bij 
elke zachte ademhaling moet vreezen ontdekt te worden , 
als ook dan »het hart, hem, hand en oogen niet beheerscht” 
dan ben ik de eerste, die hem met den welverdienden 
eiken krans siert ; want de vlakte-jagers kennen over het al- 
gemeen zulk eene proef alléén van hooren zeggen ; in prac- 
tijk komt dezelve hun niet voor. 
Hoe moeijelijk het is, om zonder juiste uiteenzetting der 
bijzondere gevallen, de verschillende graden der schict- 
kunst te regelen naar eene meetkundige verhouding, is reeds 
genoegzaam bewezen door het voorafgaande. Ik wil echter 
ook voor den lageren trap der Wildungsche schaal, nog 
eenige voorbeelden aanhalen. 
Hij zegt op bovengemelde plaats: »twee tegen een (na- 
melijk twee raakschoten tegen een misschot) qualificeert tot 
een’ middelmatigen , al het overige echter tot den slechten 
schutter.” 
Zoude men wel, indien men iemand van 24 schoten op 
eenden , hoenders of kwartels (ik wil slechts het gemakke- 
lijkste opnoemen) zestien malen treffen en slechts acht malen 
misschieten zag , hem zoo maar op eens voor een’ slechten 
middelmatigen schutter verklaren ? Ik kan dit naauwelijks ge- 
looven ; want menigeen , die op verre na zoo iets niet ver- 
rigten kan, houdt niet alléén zich zelven voor een’ gewel- 
digen meester , maar wordt ook door anderen hiervoor ge- 
houden. 
Ik koos opzettelijk de wildsoorten, die het gemakkelijkst 
te treffen zijn tot voorbeeld, doch indien wij verder gaan 
en deze stelling ook op hout- en watersnippen toepassen, 
dan zal de valsche verhouding nog meer in het oog loopen , 
aangezien zelfs reeds tamelijk geoefende schutters zich 
naauwelijks kunnen beroemen, door elkander van twaalf 
snippen , waarop zij schoten, er altijd acht getroffen te hebben, 
2 
