414 
derlijk vraagt: » hoeveel hij geschoten heeft,” er bijna altijd 
een getal voor den dag komt, welk het werkelijk geschoten 
aantal hazen met een vierde overtreft. Ja, bij verscheidene 
zoogenoemde goede schutters gaat deze begeerte ,‚ om regt 
veel te schieten zóó ver, dat zij zich niet schamen om on- 
der de oogen van het talrijkst gezelschap , hazen in het le- 
ger aan hun einde te helpen. 
Ik ga nu tot de laatste stelling over, namelijk tot de ei- 
genschappen van een witstekend schutter , nadat ik, ofschoon 
niet uitvoerig ontwikkeld , toch ten minste behoorlijk meen 
te hebben aangeduid, wat men , mijns inziens, van eenen 
goeden verwachten kan; want (zoo als ik reeds in het be- 
gin van het stukje gezegd heb) ik houd het niet voor het 
ware , om een schutter alleen naar het aantal mis- of raakscho- 
ten te beoordeelen, en deze als het ware met eene angst- 
volle naauwkeurigheid tegen elkander af te wegen ; vermits 
het er niet op aankomt hoe dikwijls na elkander , maar on- 
der welke omstandigheden en bij welke gelegenheid , hij raak of 
mis heeft geschoten. 
Er blijft dus , zoo als gezegd is , nog slechts over , mij 
te verklaren , omtrent hetgene ik in tegenstelling van hetgeen 
den H. v. W., onder een Jager-matador versta ; want dat 
geene zes achtereenvolgens geschotene water- of houtsnippen, 
veel minder hoenders , mij genoegzaam voorkomen, om 
iemand dezen eervollen titel te doen verwerven , heb ik 
reeds vroeger gezegd, — Ik verlang oneindig meer van 
hem, namelijk : 
a) dat hij, indien hij twee hoenders , eenden of houtsnippen 
goed binnen schot heeft, om het even of zy voor hem opspringen 
of komen aanvliegen , in den regel altijd met beide loopen treffe , 
of , met andere woorden, dat hij, wanneer tijd en distancie 
het slechts eenigermate veroorloven, bijna altijd doubletten 
maakt , en daardoor , wanneer hij van dit voordeel kan ge- 
A 
U 
a en a en 
