415 
bruik maken, b. v. op eenden-, hoender- en fasanten-jag- 
ten en diergelijke, altoos in evenredigheid meer schiete, 
dan een gewone schutter, die reeds blijde is, eenmaal getrof- 
fen te hebben , en het tweede schot óf in het geheel niet, 
óf te laat lost. 
b) Mag hij (schadelijk gedierte, Bij hetwelk alleen vernieling het 
doel is, uitgenomen) nimmer zoo nabij schieten, dat het getroffen 
stuk belangrijk beschadigd, of wel geheel onbruikbaar wordt ge- 
maakt, eene fout, die door vele goede schutters begaan 
wordt, dewijl zij hunne drift niet behoorlijk weten te ma- 
tigen. Daardoor komt het dan , dat op jagtpartijen , vooral 
op hoenders , wanneer een hond staat, en alle de schietlus- 
tigen van alle kanten erop aanloopen , het vliegend wild dik- 
wijls erbarmelijk wordt tot schande geschoten ; vermits een 
elk zoo gaauw mogelijk schiet, om de anderen voor te 
komen. 
De meester in de kunst zal zulke overijlingen echter 
niet begaan; want hij bepaalt reeds vooruit, aan welke zijde 
hij schieten zal, of laat aan de andere schutters de voorkeur , 
en wacht tot dat hunne geweren ledig zijn ; want niets is 
hatelijker, dan de aanmatiging , met welke dikwijls de erbar- 
melijkste knoeijers zich zelfs dan de eer van het schot toe- 
eigenen , wanneer zij met veel meer geoefenden te gelijk ge- 
vuurd hebben. 
ce) Onderscheidt hij zich daardoor van de groote menigte, dat hij zich 
nooit aan een vast tempo gewent, zoo als zoo velen doen , maar zijn 
snel of langzaam schieten doet afhangen van de omstandigheden , 
en zulks geheel in zijne magt heeft. — Doet zich b. v. een 
enkel voorwerp in zijne nabijheid op, zoo zal men hem zelden 
gaauw zien schieten , want dan is het onnoodig om zich te 
haasten. Zoodra het er echter op aankomt om te double- 
ren, dan verhaast hij zoo veel mogelijk het eerste schot , 
om voor het tweede, dat anders ligt te laat konde komen, 
