419 
Gelukken integendeel de eerste schoten, zoo is voor hen 
het pad der eere als het ware geopend, dan gaat alles goed, 
en wie hen op zoodanige geluksdagen ziet schieten , valt het 
niet in, om aan hun meesterschap te twijfelen ; men be- 
wondert hunne kunst. Zulke schutters zijn als die billard- 
spelers, welke ofschoon niet meer dan middelmatig, toch 
somtijds een uurtje hebben , waarin zij alles maken. De 
toeschouwer , die hen vroeger niet zag spelen, staat ver- 
baasd over hunne kunst en houdt hen voor onoverwinnelijk; 
doch hij, die hen beter kent, zegt slechts: »die of die is 
heden eens regt op zijn stoot” En zoo zoude men ook 
van de bovengemelde soort van schutters kunnen zeggen : 
»zij schieten zeer goed, wanneer zij op hun schot zijn.” 
Een matador echter, zoo als ik dien begrijp , moet altijd op 
zijn schot wezen. 
Voor het overige zij het verre, dat ik het angstige vermij= 
den van alle misschoten ‚ voor eene bijzondere deugd houde ; 
mijn gevoelen zal welligt menigeen min of meer vreemd 
schijnen , want ik ga nog verder, als ik beweren durf, dat 
zelfs het niet achten van enkele misschoten , den meester in de 
schietkunst het beste doet kennen, Hoe ligt wordt niet eene 
overijling begaan! Hoe dikwerf maakt het wild, in het 
oogenblik van losdrukken, niet eene onverwachte zijdeling- 
sche beweging! Hoe dikwijls verdeelt zich de hagel niet 
zóó ongelukkig, dat het punt, dat men treffen wil, onge= 
dekt blijft; terwijl dezelve somwijlen door takken enz., 
wordt opgevangen. — Hoe ligt bedriegt zich het oog , b. v. 
in de schemering enz. — In dusdanige gevallen mist zelfs 
de beste schutter; ja, hij komt veel meer in gevaar van te 
missen , dan elk ander; daar juist de moeijelijkste schoten , 
aan welke zich zelden iemand waagt, de grootste aanlokkelijk- 
heid voor hem hebben. Wie altijd waagt, moet natuurlijker- 
wijze ook dikwijls verliezen ; maar ook eene enkele welgelukte 
28 
