421 
in plaats van den bol of het blad te treften, meer dan ge- 
woonlijk, het achterdeel of de loopers raakt. 
En hoe gemakkelijk kan men zich deze vaardigheid, om 
ook met vreemde geweren goed te schieten, niet eigen 
maken ! Men verwissele slechts, zoo dikwijls mogelijk, eerst 
alleen met eigene, dan ook met vreemde geweren , waartoe 
het zeker niemand aan gelegenheid ontbreekt ; want bij elke 
gezamentlijke jagt zijn toch personen aanwezig , die — deels 
uit beleefdheid , gedeeltelijk om eene verontschuldiging voor 
hunne misschoten te hebben, — de aangeboden verwisseling 
gaarne zullen aannemen. 
Op deze wijze brengt het de geoefende schutter spoedig 
zoo verre, dat hij — behalve de allersnelste schoten op 
den aanslag, bij welke de schietkunst als het ware mecha- 
nismus wordt, dewijl niet eens aan mikken , veel min aan 
den aanleg van het geweer kan gedacht worden — als een 
knap musicus , ofschoon niet zoo goed , toch gewis niet mer- 
kelijk slechter, op een vreemd instrument speelt , dan op 
eigen. 
Het duidelijkst echter vertoont zich de meerderheid van 
eenen voortreffelijken schutter, bij de jagt op grof wild ! Hoe 
zeer munt hij dáár door bedaardheid en naauwkeurigheid — 
om zoo te zeggen — door een zeker stoïcismus en 
door eene onwankelbare vastheid van handelen uit. Hoe 
koelbloedig en bedachtzaam staat hij daar , wanneer hij het 
breken van het naderend wild verneemt! Zijne buren ter 
regter- en linkerzijde: hebben reeds half mikkend het ge- 
weer aan den schouder; hunne handen beven, hun aange- 
zigt wordt doodsbieek. — Hij alléén blijft dezelfde; zijn 
hart klopt slechts een weinig luider dan gewoonlijk. —Bijna 
onmerkbaar drukt hij het geweer een weinig meer aan het 
lijf, en legt den vinger aan den beugel. 
Zijn oog vorscht (want hij is alleen vervult met deze ges 
2 
