425 
examen, dat men hem wil afnemen, te gemoet; ja, hij 
wenscht zelfs, dat reeds de eerste taak , die het toeval hem 
voorlegt , eene moeijelijke zijn moge ! 
Wanneer het mij, zoo als ik hoop, gelukt is, in dit op- 
stel mijn begrip omtrent eenen voortreffelijken schutter uit een 
te zetten, dan is het aan het einde van hetzelve bijna on- 
noodig te herhalen, hoe weinig overeenkomend met mijne 
inzigten de uitspraak van den Hr. v. W. mij moest voor- 
komen, door welke hij een elk die zes hoenders, hout- of 
watersnippen geschoten heeft, zonder eene te missen, voor 
eenen meester erkent, zonder zich te verklaren, onder 
welke omstandigheden zulks plaats vond. 
Wie bij drijfjagten, zonder kruid of lood te sparen , na- 
melijk, zonder alle moeijelijke schoten voorbedachtelijk te 
vermijden , ook in opgaand hout en daar, waar de boomer 
digt op elkander staan, op elke houtsnip en patrijs schiet , 
die hem onder schot voorbij vliegt, zonder in het minste het 
onzekere van den uitslag te berekenen, en dan toch zes keeren 
achter elkander treft, die is in alle geval, een matador onder 
de schutters op vliegend wild; en nog meer heeft hij gedaan, 
die van zes oude watersnippen , die bij niet geheel vrij ter- 
rein, voor den wind, en wel met harden wind , spits tegen 
hem invliegen , geene mist. 
Laat het zich echter wel met eenige waarschijnlijkheid 
denken, dat de Heer v. W., toen hij zijn opstel schreef , 
aan deze of dergelijke voorwaarden heeft gedacht? of kan 
men wel met zekerheid de stelling aannemen , dat iemand , 
die als schutter op vliegend wild uitmunt , dit ook even zeer 
in alle andere deelen der schietkunst doet? en verdient hij wel, 
zoo lang dit het geval ziet is, de zoo veel beteekenende, 
ik mag zeggen, den alles omvattenden naam van eenen jager- 
matador : van eenen volmaahten weidman? Ik geloof het niet, 
en zoo beslisse dan de welwillende lezer over de juistheid 
