429 
snaken te zijn,en zoo gij wilt, zal ik u op de goede plaat- 
sen brengen. Ik zal u al de fasanten-hanen uit het bosch 
laten zien.” 
»Dit zoude u welligt hinderlijk zijn, en wij zouden vree- 
zen , daardoor misbruik van uwe welwillendheid te maken." 
» Volstrekt niet. Kom slechts.” 
De naturalist stond op zonder zijn boek mede te nemen; 
een der prinsen raapte het op en zag de rugtitel: La 
Brurère (1); en terwijl hij het overgaf, zeide hij: »gij 
laast daar een zeer goed boek, maar dat niet over natuur- 
lijke historie handelt.” — 
»Wel zeker, veel meer dan gij zoudt denken, Maar laat 
ons regts gaan. — 
„Heeft La Brurère ook over fasanten geschreven ?’ 
» Wel zeker. — Laat ons dit voetpad volgen.” 
„Wat: wel zeker? Ik heb het geheele werk gelezen en 
ik herinner mij niet er iets betreffende het wild in gevonden 
te hebben,” 
»0! die schobbejak ! zoo ik in zijn tijd geleefd had , wij 
zouden te zamen een appeltje geschild hebben. Laat ons.die 
ruigten afzoeken.” 
»Ik begrijp uwen toorn niet tegen een zoo verdienstelijk 
wijsgeer.” 
»Een wijsgeer! hij? het is een verrader , een Judas; ik 
zoude hem de ribben gebroken hebben. Pas op, uw hond 
staat.” 
Een fasanten-haan sprong, en do prins schoot hem. — 
»Maar „’ zeide hij, nadat hij hem in zijn weitasch had 
gestoken en terwijl hij zijn geweer laadde, » hoe kunt gij een 
(1) De lezer zal zich herinneren dat er van La Brorère een 
werk bestaat, getiteld: Caractères et Portraits, waarop hier 
wordt gezinspeeld, Vent. 
