455 
passie een’ adellijken oorsprong heeft, en hij, die in zijne 
borst die edele kiem niet ontwaart , hij mag eene vlam , door 
hemelsche kracht gevoed, niet trachten te verduisteren , 
omdat alles in zijne ziel is uitgebrand en uitgebluscht , wat 
een’ opgeruimde levenszin in gevaren vernieuwen moet. Hij 
moet den jager daarom niet als een’ beul minachten , omdat 
hij het onderscheid niet begrijpen en de hoogere ideën niet 
bereiken kan. Welke gronden heeft hij, om de jagt als 
eene gevoellooze, gruwelijke , geest- en nuttelooze bezig- 
heid te veroordeelen , en haar als zoodanig aan den adel, 
en de vorsten te verwijten. 
Men kan zich, naar de natuur der dingen, geen eerbied- 
waardiger adel — menschen, die zich boven het gewone verhef- 
fen en het adellijk gevoel in hunne borst dragen , men mag ze 
noemen hoe men wil, en zij mogen zijn , wie zij willen , — en 
geen groot regent voorstellen, die niet tevens krijgsman is, en 
innige roeping gevoelt, om steeds zijn leven voor het volk 
te wagen, welke alzoo een zekere lust tot den krijg zijn 
moet. In vrede kan hij deze slechts op twee wijzen doen 
blijken : door liefde voor den krijg bij vrede , dat is, voor 
het staande leger en deszelfs oefeningen , of door jagen , 
„het evenbeeld van den oorlogstrijd.” De kiemen dezer beïde 
neigingen zijn dezelfde, welke zich daarvan ontwikkelt, 
hangt van betrekkelijke omstandigheden af. Wilt gij eenen 
bunder met aardappelen tegen het vreugdevolle bloeijen en 
den lust van eenen ridderlijken geest , bij uw oordeel over 
het nut of onnuttige, doen opwegen? — Het zij zoo; 
wij willen over de waarde of onwaarde van eene zaak , 
welke gij niet kent, niet met u redentwisten, en gij moogt 
de waarde van den jager berekenen naar den prijs van een 
paar ellendige stuivers , welke de haas kost, dien hij schiet ; 
maar ook dan nog zal hij in de gezellige maatschappij hooger 
geacht worden , dan honderd anderen , die voor bovennatuur- 
