456 
lijke dwaasheden, — voor de kunst, zoo als men tegen- 
woordig de mimiek noemt — voor philosophische dolzin- 
nigheden — voor zedenbedervende luxe — voor eene dikwijls 
waanwijze inbeelding van kunst en genot — de krachten 
van hun gansche leven opofferen ! 
Wel, gij Philosophen ! brengt gij der-wereld dan zoo veel meer 
wezenlijk nut aan, als de jagerstand , welken in Duitschland 
alleen een kapitaal van duizenden, dat duizenden aan ren- 
ten geeft, en nog meer afwerpen kon, behoudt en be- 
waart, hetwelk oogenblikkelijk zou verloren gaan, als hij 
het niet behield en beschermde. Gij, barmhartige lieden, 
die, even als de Hindaës , geen dier durft dooden, en hem 
veracht, welke het doet;! Martelen wil en zal de jager 
geen schepsel; doet hij het, dan is hij een basterd van 
den stam. Î 
Zelfs de parforce-jagt is, zoo als zich gemakkelijk laat 
aantoonen, in het geheel geen martelen , al praten duizenden 
u dit ook na, en als gij uwe vrouwen en vrienden 
met knorrige luimen , uwe ondergeschikten of gelij 
ken door verwijten en plagerijen opzet en kwelt, dan zijt 
ge oneindig gruwzamer, dan de jager voor zijn wild. Be- 
denk eens , dat het slechts door eene zorgvolle behandeling 
der jagt mogelijk is, dat de duizenden , millioenen schepsels, 
zonder nadeel voor hunnen heer, den mensch , zich in 
hun aanzijn kunnen verheugen, tot dat hun het noodlot — 
de dood — afroept. 
Gij, weekgevoelige zielen, die liever geen’ haas eten wilt, 
als er slechts geen jager ware , welke hem schoot , bedenkt 
eens , dat gij onder het voorwendsel uwer oneindige liefde ge- 
heele geslachten van dieren zoudt uitroeijen, wier bestaan 
de mensch slechts onder toezigt , leiding en zorg van den 
jager kan dulden, zoo als het in alle landen, b. v. Frank- 
rijk, geschiedde, waar aan ieder het regt werd gelaten , 
