458 
drift niet konde achterblijven om zich daarin gedurig meer en 
meer ‘te volmaken, zoodra zij de zekerste weg was om 
openbare eer en achting te bereiken. Het zal daarom nie- 
mand bevreemden, als wij de jagtwetenschap de oud_ 
ste en eerwaardigste van alle kunsten en wetenschappen 
noemen. Slechts hij, die geen jager is, kan gelooven , 
dat tot jagtoefening geene wetenschap behoort, terwijl 
diegene , welke haren omvang kent en weet wat er noodig 
is, om nog in onze dagen een uitmuntend Weiman te 
zijn, zal toegeven, dat de leeftijd van een mensch bijna 
niet toereikend is, om zich alle benoodigde kennis theo- 
retisch en praktisch eigen te maken, zelfs als men het be- 
heerschen van alle hartstogten, de magt, welke de jager 
over zich zelf moet hebben , de vastberadenheid en bedacht, 
zaamheid, die hem niet verlaten mogen, al hetwelk steeds 
met moeite moet verkregen worden, voor niets acht. 
Bovendien is alles, wat men tegenwoordig ook van den vol- 
maaktsten jager moge vorderen, noch slechts eene schaduw, 
tegen hetgeen men, b. v. in de middeleeuwen, in Frankrijk en 
Duitschland van hem verlangde, hetgeen wij verder nog 
gelegenheid zullen hebben te vermelden, nu wij het schiet- 
geweer in de plaats van duizend andere toen noodige kun- 
digheden kunnen aanwenden, en de strijd tusschen den mensch 
en de dieren te ongelijk is geworden, dan dat de eerste 
zou noodig hebben alles in te spannen, wat verstand en 
onderviudinz hem als hulpmiddelen kunnen aanbieden. 
De eerste vrij volledige oirkonde, over de wijze , hoe in 
den ouden tijd gejaagd werd, vinden wij bij de Grieken. Ook 
in de H. Schrift wordt melding gemaakt en uitdrukkelijk 
van den jager opgemerkt, dat b. v. Ezau zijn wapentuig , 
— boog en pijl — nam en in het veld ging, om voor 
zijn’ vader wild te schieten; maar zij geeft ons geene 
opheldering, hoe de jagt als wetenschap werd beoe- 
