465 
gedood wild eene kleine bijdrage te heffen, ten einde daar- 
van der Godin Diana een offerfeest te houden , waarbij 
de honden, welke zich het best gekweten hadden, met 
bloemen gekranst, geliefkoosd en openlijk vereerd werden. 
Caesar, in zijn Commentarium verhaalt, met welk eene 
passie zij aan de zoo gevaarvolle buffeljagt gehecht waren , 
en dat bij hen de waarde van den man alleen naar. zijne 
Jagtbekwaamheid werd afgmeten. 
De hoornen der buffels, welke zij doodden, werden van 
geslacht tot geslacht als kostbare zegeteekenen bewaard, en 
kij genoot zeker de meeste achting van het volk, die er 
het meest konde aantoonen. 
Hoe weinig deze passie is verloren gegaan, toen volken 
van Duitschen oorsprong Italië en Gallië overstroomden, die 
alleen den oorlog en de jagt hoogschatteden , zullen wij 
later gelegenheid hebben aan te toonen. 
Over DE JAGT DER GERMAANSCHE EN FRANKISCHE VOLKEN, TOT 
KaAreL DE GROOTE. 
Toen Duitschland het eerst aan de Romeinen , waaraan 
wij de eenige narigten onzer vaderen te danken hebben, 
bekend werd , was het naar hunne beschrijving , een groot on- 
afgebroken woud, hetwelk ongeveer het luchtgestel van Zweden 
en Noorwegen schijnt gehad te hebben, vol van moerassen 
en wildernissen , die slechts tot woon- en schuilplaatsen 
van wilde dieren geeigend schenen. Het is hoogst waar- 
schijnlijk , dat deze schilderingen, door werkelijke Italianen 
ontworpen en door soldaten afgemaald , die hetzij hun’ in- 
val verschonen of hunnen zege verbeffen wilden , terwijl 
zij de verwoesting en onvruchtbaarheid van den grond en 
alle schrikbeelden van een koud klimaat vermeerderden , zeer 
overdreven zijn, daar de oude duitschers niet slechts vee- 
