480 
landlieden , die niet minder dan zij Gods evenbeeld , en in 
zijne oogen dikwijls waardiger dan de grootste monarchen 
zijn! Ja, hoe dikwijls wordt datgene aan groote jagten ver- 
spild, waarmeê vele armen konden gevoed en gekleed, 
of kerken en scholen konden gebouwd of onderhouden worden ! 
Maar desniettegenstaande is deze oefening in zich zelve 
niet zondig noch in Gods woord verboden. Veeleer heeft 
God zelf den jagers eene eigene wet gegeven , dat, als zij 
een dier of vogel vangen op de jagt, als zij het eten, zij 
het bloed vergieten en met aarde zouden bedekken. 
(Lev. XVIL. v. 43). Voorzeker zoude de vrome Isaäk zijn’ 
broeder Ezau geen vervloekt middel aan de hand doen, om 
zijnen zegen te verwerven, daar lij hem toch beval, een 
stuk wild te vangen. (Genes. XXVII. 5. 4). De Schriftuur be- 
schimpt Simson niet, om dat hij een leeuw vernield had , noch 
David daarom, dut hij een leeuw cn een beer nedervelde. En 
hoe zou het mogelijk zijn, dat aan Salomon zonder jagen, 
zoo veel herten, reeën en gemzen voor zijne hofhouding 
konden bezorgd worden (IL. Kox. 4. 25). 
Maar hoe het ook zij, dit is zeker, dat hier meer op het 
jagen van menschen dan van dieren wordt gedoeld. Wij 
kunnen wel aannemen , dat Nimrod den grond tot zijne ruw- 
heid heeft gelegd bij het najagen van dieren, doch hij heeft 
het daarbij niet gelaten , maar zijne tirannie ook tegen de 
menschen gekeerd; sedert is hij de eerste geweest, die naar 
de monarchie en heerschappij streefde, die mensehen vervolgd, 
onderdrukt en gedood heeft. Hierdoor ontstond het spreek- 
woord , hetwelk van eenen tiran gezegd werd: dat hij een 
geweldig jager voor den Heer was, als Nimrod. Ja , hieruit 
vloeit voort, dat de Schriftuur de onderdrukkers met de ja- 
gers vergelijkt ; want, zoo spreekt de profeet : »Zie ik wil 
jagers zenden, die u zullen vangen, op alle bergen, op alle 
heuvelen, tot in alle rotsspleten (Jes. XVI. 16.) en nogmaals : 
