482 
beid uiet eenigzins vergoedde, dan zouden wel zeer weint- 
gen zulk eene armzalige en bezwaarlijke oefening aanhangen. 
Zoo is het ook gesteld met den Hemel en de Zaligheid , 
welke men niet dan met de grootste moeite zal verkrijgen. 
Maar dit najagen alléén is regt nuttig en geeft de echte , 
ware verlustiging. 
Welk een akelig pleizier is het , bij regen en sneeuw, 
in koû en hitte, bij dag en bij nacht , onder honger en dorst, 
over berg en dal, met ziel en ligchaamsgevaar, een stuk 
wild te vervolgen? Wie moet van dezen last wel niet zeg- 
gen, wat Salomon eens zeide van het lagchen in het alge- 
meen: gij zijt zot! (Eeen. IL. 2.). Als niet de menschelijke 
verbeelding deze oefening eenen lust toeschreef , zij zoude 
dien waarlijk niet bezitten. Gok zij die andere dingen na- 
jagen , hebben ook zij geene groote onrust, bekommering , 
en harteleed ! Wie de wereldsche rijkdommen en wellust 
najaagt , door hoevele zorgen wordt diens harte niet veront- 
rust en zijne ziel gekweld ! En alzoo is dat alles wel ijdel 
en meeijelijk? — Maar ach! hoe vergenoegd is de ziel, die 
de zaligheid najaagt enz. 
Welnu, daar de Christ-adelijke medebroeder ongetwijfeld 
deze geestelijke der ligchamelijke jagt heeft bijgevoegd en 
tevens gestreefd heeft, de zaligheid na te jagen , zoo zullen 
wij hopen, dat hij dezelve gelukkig bereikt heeft. enz. 
Genoeg — hoe zigtbaar het is, dat zijn HoogEerw. de 
heer Hofprediker , den groenrok niet van harte genegen 
was , toch gelukte het zijner pastorale slimheid , voor den 
verstorven _Christ-adelijken medebroeder, niettegenstaande 
zijn hoogst verdacht Nimrods-beroep , nog een plaatsje daar 
boven open te vinden ! 
sn ® 
—__ ® bc mnnnnssd 
